بایگانی برچسب: s

برشی کوتاه از دورهٔ «عقلانیت ایمانی»

امکان‌های ایمانی در مواجههٔ حق و باطل»
استاد: حجت‌الاسلام قنبریان
ـــــــــــــــ
گاهی دشمن ما را میان دو انتخابِ از پیش طراحی‌شده گیر می‌اندازد؛ اما عقلانیت ایمانی پیش از انتخاب، صورت مسئله را دوباره می‌چیند و راهی می‌سازد که نه تسلیم است، نه بی‌محابایی.
ـــــــــــــــ
متن داخل اسلایدها را بخوانید!

دورهٔ «عقلانیت ایمانی»

حجت‌الاسلام قنبریان | ۳ جلسه

دورهٔ «عقلانیت ایمانی؛ امکان‌های ایمانی در مواجههٔ حق و باطل» برای طلاب، مبلغان، سخنرانان، فعالان جهاد تبیین و کنشگران فرهنگی طراحی شده که می‌خواهند در مواجهه با دوراهی‌های تحمیلی دشمن، عقلانیت ایمانی را از محافظه‌کاری، انفعال، بی‌محاسبه‌گری و تسلیم جدا کنند.

در این دوره، حجت‌الاسلام قنبریان از مفهوم «ایمان امکان‌ساز» آغاز می‌کند و نشان می‌دهد ایمان فقط به معنای تعهد، مقاومت و استقامت نیست؛ بلکه می‌تواند در متن بحران، راه تازه بسازد. سپس با تکیه بر سیرهٔ امام حسین علیه‌السلام، امام مجتبی علیه‌السلام، امام رضا علیه‌السلام و صلح حدیبیه، تفاوت امکان انقلابی با امکان محافظه‌کارانه، تصرف مؤمنانه در طرح دشمن، مصرف نابجای طرح اسلامی و ساختن امکان برتر در شرایط اقتدار تبیین می‌شود.

سرفصل‌های ارائه‌شده در ۳ جلسهٔ این دوره:

  1. ایمان امکان‌ساز و عبور از دوراهی‌های تحمیلی
  2. تبدیل طرح دشمن به امکان ایمانی
  3. ساختن امکان برتر در شرایط اقتدار

ژنومِ بعثت 

از ۹اسفند،تجمعات خیابان،«نمود بعثت مردم» شد؛ که از دو حیث قابل بررسی است:

الف) تطوّر مضمون و شعارهای اصلی:

مثلا مضمون  ۳۹روز اول، پشتیبانی از میدان و حفظ امنیت شهر، در «نماد پرچم» بود.  از آتش بس، توجهات به ضلع دیپلماسی معطوف و «پلاکارت» کنار پرچم شد و هکذا…

ب) به لحاظ کمیّت و کیفیت حاضران:

 این بُعد با مطالعه موردی پیمایش متا در بازه زمانی اسفند و فروردین مورد توجه یادداشت است.

کمیّت این حضور

مورد مطالعه، تا ۲۹ فرورین را سنجیده، که کمیت حضور رو به رشد بوده و ۵۳٪ گفته اند در این تجمعات شرکت کرده اند.

کیفیت و ترکیب حاضران:

در بازه مورد مطالعه، گونه های مختلف مردم حاضر بوده اند مثلا ۳۴٪ از کسانی که در انتخابات ۱۴٠۳ شرکت نکرده اند هم اظهار داشته اند در تجمعات شرکت می کنند.( بخشی از ۵۳٪ اند).

فرق یک بعثت و خیزش اجتماعی با تجمعات صنفی و حتی سیاسی، اثر گذاری بر طیف های خاموش اجتماعی است.

چیزی که در ادبیات قرآنی «انبعاث» خوانده می شود. انبعاث،«باب انفعال» با معنای  مطاوعه و اثر پذیری است.

«اثرپذیری از بعثت را انبعاث می گویند».

در بازه زمانی مورد مطالعه، ۴۱٪ از کسانی که در خانه اند و در تجمعات حضور مستقیم ندارند با این تجمعات ( که مضمون آن ایامش امنیت داخلی کشور است) موافق اند.

جمع بندی:

به لحاظ مبانی، «یک حرکت عمومی» یا بعثت، غیر از برخورداری از کمیّت بالای همراهان، میزبان طیف های دیگر و اثر گذاری بالا بر طیف های خاموش است.

«خیابان» خود می تواند بهترین مراقب بر این ارکان باشد.

مرتبط:  علاج در «مردم» است!    /  تجمعات و تورم!

محسن قنبریان ۱۴٠۵/۵/۱۶

نهضت مقدس

حجت‌الاسلام محسن قنبریان

چگونه نهضت امام حسین علیه‌السلام صدای تمام جنبش‌های پیشین شد؟

غایت زیارت اربعین؛ مشارکت در عاشورا!

برای داشتن ناب و خالص هرچیز باید نمونه اصلی و اصیل آنرا دید. چه بسا گوهرهایی که در طول تاریخ دچار ناخالصی و شوائب شوند!

نمونه اصلی زیارت اربعین، همان اربعین اول است. زیارت جابرانصاری و عطیه کوفی در آن روز قطعی است.

جابر از صحابه رسول الله(ص) و صاحب سرّ اهلبیت و صدیقه طاهره(س) است. عطیه نیز از فقها و مفسرین امامی کوفه است. راوی احادیث از جمله خطبه فدک و صاحب ۵ جلد تفسیرقرآن است. این دو شخصیت موجه شیعی اولین زیارت اربعین را بنیان نهادند[۱].

نکته مهم و حائز اهمیت جمله جابر پس از زیارت سیدالشهداء و شهدای کربلاست که با قسم گفت: والله لقد شارکناکم فیما دخلتم فیه! به خدا سوگند ماهم در آنچه شما داخلش شدید(عاشورا) شریکیم!

عطیه هم مثل من و شما از این ادعا تعجب کرد و پرسید: جابر! چگونه ما با آنها شریکیم در حالیکه در دره ای فرو نرفته، بر کوهی بالا نرفتیم و شمشیری نزدیم؟! در حالیکه اینها بین سرها و بدن هایشان جدایی افتاده و فرزندانشان یتیم و زنانشان بیوه شدند!

پاسخ جابر این بود: عطیه! از حبیبم رسول الله شنیدم که می فرمود: هرکس قومی را دوست بدارد با آنها محشور است و هرکس عمل قومی را دوست بدارد شریک عمل آنهاست! به خدایی که محمد(ص) را به حق مبعوث کرد نیت من و همراهانم بر همان جاری است که حسین(ع) و اصحابش بودند[۲]…!

اگر پاسخ جابر را غیر معصومانه می دانی و حجت بیشتر طلب می کنی ، خطبه۱۲ نهج البلاغه را ببین!

آنجا پس از پیروزی جمل یکی از یاران می آید و می گوید: کاش برادرم با ما بود و پیروزی شما را می دید! حضرت پرسید: میل اش با ما بود؟ گفت : آری! فرمود: پس او در لشکر ماست!

بعد بالاتر فرمود: در همین لشکر(جمل) اند کسانی که الان در اصلاب مردان و ارحام زنان اند؛ زمان آنها را به هم می رساند و با آنها ایمان تقویت می شود!

آخر چگونه “صرف نیّت” و “میل و محبت”، بتواند کسی را هزار سال بعد ملحق به عاشورا یا جمل کند؟!

این که در را برای تنبل ها، محافظه کاران تاریخ و اصحاب قعود باز می کند تا حق ها را یاری نکنند و بعدا با گریه و زیارتی با محبت و نیت، خود را ملحق به آن مجاهدان شهید کنند!!!

درس خوانده هایی هم پیدا می شوند که با مشارب  شبه عرفانی و تصوفی چیزی از محبت و نیت بسازند که با بی عملی و بی تعهدی هم ناسازگار نیاید!

به نظرم پاسخ روشن و همه فهم در خود جابر و عطیه است!

جابر، پسر شهیدی از اُحد و رزمنده ۱۸غزوه با رسول الله و بعدا با امیرالمومنین است.

شواهدی کافی در دست است که اگر یک جامانده از عاشورا، معذور بود، او حتماً جابر بود!

عطیه هم ظاهرا چنین است هم از منتقمین خون حسین(ع) با مختار است و هم در قیام علیه امویان همراه با عبدالرحمن بن محمد بن اشعث می شود. حاضر میشود به دستور حجاج ۴۰۰تازیانه بخورد اما سبّ علی(ع) نکند!

اینها شاید شواهد خوبی برای راستی آزمایی نیت و محبت باشد!

زیارت اربعین -در نمونه اصیلش- غایتش این است که زائر بتواند مثل جابر با صداقت بگوید: ما هم شریک عاشورای شماییم!

لذا:

– نه هر خروج و شورش و تلاشی، کشته اش بدون محبت و پیوند با امام حق(ع) به عاشورا ملحق می شود! چون بدون اعتقاد و نیّت، عمل به کمال نمی رسد.

– و نه هر زائر و محبی که قیامِ عاشورایی را “استثناء” و ماموریت خاص حسین(ع) شمارد و “ادله تقیه” را حاکم همیشگی بر “ادله امر به معروف” و”اظهار کلمه حق نزد جبّار” یا جهاد و دفاع مقدس کند!

البته اگر مجتهد یا مقلّد باشد، ماجور؛ اما ملحق به شهدای کربلا شدنش مشکل بنظر می رسد!

زائران اربعین از حیث باز شدن مسیر کربلا با مجاهدت شهدا، قدردان امام خمینی و شهدایش هستند؛ تو بیشتر قدردان آن مجتهد عارف باش که مسیر عاشورا را باز کرد!

 “بر اساس عاشورا فتوا داد” و جایی که ارکان اسلام در خطر باشد، “تقیه را حرام دانست[۳].” ؛ بعد شرایط جاری زمانش را به درستی به خطر افتادن اساس اسلام دید و فرمود: تکلیف ما را سیدالشهدا معلوم کرده است!

 از اینجا “حکومت ادله تقیه” در فقه برافتاد و فقه مقاومت و مبارزه شکل گرفت و راه برای زائر در جهت  قدم صدق و الحاق به عاشورا باز شد!

محسن قنبریان ۱۴۰۳/۵/۲۸

[۱] اگر زیارت اسرای کربلا در اربعین اول هم ثابت باشد هرچه درباره جابر می گوییم به طریق اولی برای آنها ثابت است.

[۲] متن روایت

[۳] ر.ک : رساله التقیه امام خمینی

برشی کوتاه از دورهٔ «راه خون‌خواهی»

استاد: حجت‌الاسلام قنبریان

چرا قرآن از انتقام مجرمان سخن می‌گوید و آن را در کنار یاری مؤمنان قرار می‌دهد؟

چون وقتی خون مظلوم بی‌پاسخ بماند، فقط یک جنایت فراموش نشده است؛ بلکه به جنایت‌کار این پیام داده می‌شود که می‌تواند دوباره بکشد و هزینه‌ای نپردازد…

پرونده | حکمرانی عادلانه بنزین (۲)

آیا گران شدن بنزین، مصرف را واقعاً کم می‌کند؟

‌

برخلاف تصور رایج، پاسخ این سؤال، «نه» است.

‌

آمارها نشان می‌دهد بنزین برای بیشتر خانوارها یک کالای ضروری است؛ یعنی حتی اگر قیمت آن افزایش پیدا کند، بسیاری از مردم نمی‌توانند مصرف خود را به همان نسبت کاهش دهند. چون باید هر روز به محل کار، مدرسه یا انجام کارهای روزمره رفت و در بسیاری از شهرها هم جایگزین مناسبی مانند حمل‌ونقل عمومی در دسترس نیست.

‌

نکته مهم‌تر اینکه بعد از افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸، حساسیت مردم به قیمت حتی کمتر هم شده است. یعنی افزایش قیمت، بیش از آنکه مصرف را کاهش دهد، سهم بیشتری از درآمد خانوار را صرف بنزین کرده و از بودجه سایر هزینه‌ها، به‌ویژه خوراک، کاسته است.

‌

بنابراین اگر هدف، کاهش مصرف بنزین باشد، افزایش قیمت به‌تنهایی کافی نیست. تا زمانی که حمل‌ونقل عمومی، خودروهای کم‌مصرف و امکان کاهش وابستگی مردم به خودرو شخصی فراهم نشود، افزایش قیمت بیشتر به فشار بر معیشت خانوارها منجر می‌شود تا کاهش واقعی مصرف.

‌

نخبگان این سلسله تبیینی مفید و کامل را از پژوهشگر عدالت اجتماعی دکتر حسین سرآبادانی در کانال گرای عدالت در پیام رسان بله تعقیب کنند!

 

به قلم دکتر حسین سرآبادانی| پژوهشگر رصدخانه عدالت اجتماعی

 

قسمت ۴ از مجموعه یادداشت حکمرانی عادلانه بنزین از دکتر حسین سرآبادانی پژوهشگر هسته عدالت اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) را اینجا بخوانید!

اوّل ویدئو را ببینید! 

 

راه های غلط برای کاهش مصرف:

 

  1. بدون تغییر درک عمومی:
    فقط ۳۴٪ مردم، مصرف بنزین را بیش از نیازشان می دانند! حدود ۵۶٪به اندازه و حدود ۱۰٪ مصرف را کمتر از نیاز می دانند!
  2. با سیاست قیمتی(گران سازی):
    طبق «شاخص کشش قیمتی تقاضا»، به حسب محاسبات سه دهه اخیر، افزایش ۱۰۰درصدی قیمت بنزین فقط بین ۵ تا ۷٪ در کاهش مصرف اثر دارد!

کمپین های صرفه جویی بخاطر آسیب های جنگ و محاصره دریایی، بیشتر از این مقدار می تواند کاهش مصرف را در پی بیاورد!

در پیمایش متا هم نزدیک به ۷۰٪ مردم مخالف افزایش قیمت بنزین هستند.

 

آدرس درست ارز کالاهای اساسی:

 

طبق «بند۵ آیین نامه تضمین امنیت غذایی و تأمین معیشت مردم»:

ارز حاصل از صادرات شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و… با سازوکار بانک مرکزی با اولویت باید به کالاهای اساسی و دارو اختصاص یابد!

طبق «بند۱ ماده ۸ آیین نامه بازگشت ارز حاصل از صادرات»:

کلیه صادر کنندگان محصولات پتروشیمی پالایشی، فولادی، فرآورده های نفتی مکلفند ۱۰۰درصدِ تعهدات ارزی صادراتی خود را از طریق فروش ارز به صورت حواله به سامانه نیما رفع کنند!

 

۱۸دیماه۱۴۰۴ وزیر اقتصاد برای مدیران شرکتهای دولتی و شبه دولتی درباره عدم عرضه ارز صادراتی خط و نشانِ عزل یک شبه کشید!

۲۱دی هیأت وزیران همین  را مصوب کرد و بانک مرکزی موظف به گزارش ماهانه از این تصمیم شد!

 

خوب بود سخنگوی محترم

اولاً آدرس واقعی ارز کالاهای اساسی را طبق مقررات دولت، اعلام می کرد.

ثانیاً گزارشی از اجرای تصمیم عزل متخلفین را بیان می کردند!

 

محسن قنبریان ۱۴٠۵/۵/۷

صلح شرافتمندانه،«ساختنی» است نه «دادنی»!

صلح شرافتمندانه فقط پایان بندی «جنگ شرافتمندانه» نیست؛ حتی «در تجاوز بی شرمانه» هم «امکان» دارد!

«با بی شرفترین ها» هم «امکان» دارد!

خوب است؟!

 

اما صلح چگونه «شریف» یا «بی شرف» می شود؟!

فرهنگ و ادبیات پارسی، اوّلی را با فعل «کردن» صرف می کند و دوّمی را با فعل «دادن»!

 

«صلح کردن»، «امکانْ ساختن» است…

ولی وقتی «همه امکانها را واگذاری» و «چاره ای نگذاری»، می گویند:«تن به صلح داد»! همان صلح غیر شرافتمندانه، بی شرفی و ذلت پذیری!

 

«منطق بده بره» در عرف ایران معاصر همان «واگذاریِ امکانها» و «بی چاره شدن» هاست!

از حق غنی سازی تا تنگه هرمز و موشکی و…،«امکانهای ایرانی» و «چاره های ملّی» است که دادنش، تن به صلح دادن و «تثبیت تجاوز» می آورد!

 

اما «امکانْ ساختن» برای صلح شرافتمندانه:

یعنی آن «حقوق مسلّم» را با «امکانهای غیر آمریکایی» نگهداشتن و به تبع «جنگ را بی اثر کردن» و صلح را بر دشمن تحمیل کردن!

 

همه حقوق مسلّم را «در سبد آمریکا پذیرفتن» و «تنها راه را مذاکره با او شمردن»؛ امکان آمریکایی است که نتیجه ای جز «جنگ بی شرمانه» یا «سازش بی شرفانه» ندارد!

 

«امکانهای غیر آمریکایی» مثل:

  • «تلاش دیپلماتیک» بعد از «تسلط نظامی» برای توافق با مشتریان و فروشندگان اصلی تجارت خلیج فارس بر سر حاکمیت ایران بر تنگه هرمز.
  • طراحی همکاری با «همسایگان زمینی» برای کریدورهای «تامین کالاهای اساسی» و حتی «صادرات نفت».
  • استفاده از خیزش بی نظیر مردم در تحقق سند اقتصاد مقاومتی و بالتبع «خنثی سازی» تحریم و محاصره.
  • و…

 

محسن قنبریان

ساخت امکان هایی در برابر نظم دشمن ….

برای فهم این امکان ها، شناخت دوره امام سجاد ، به این فهم کمک می‌کند.

چه در حالت نظام و چه در حالت نهضت و چه در حالت اضطرار و اقتدار ، أئمه شیعه به هیچ وجه در نظم دشمن ، وارد نشده اند…

شب هفتم محرم الحرام ۱۴۴۸

بخش دوم

هیات محبان فاطمه الزهرا (س) اهواز