بایگانی برچسب: s

قسمت چهارم: ضد جامعه!

طـلاخــــون

قسمت چهارم: ضد جامعه!

حجت‌الاسلام محسن قنبریان

محورهای کلیدی:

  • پیامدهای اقتصاد خصولتی امویان
  • دریافت خراج و جزیه سنگین
  • فقدان خدمات رفاه و تامین اجتماعی

نظم منطقه ما براساس منفعت بریتانیایی_فرانسوی ( سایکس_پیکو)!

نظم منطقه ما براساس منفعت بریتانیایی_فرانسوی ( سایکس_پیکو)!

  • این نظم، چارچوب ساز است!
  • در این «چارچوب انتفاعی» بیگانگان، حتی چانه زنی «دو دولتی» هم منتفی است!
    ( جریان تطبیع)!
  • نظم براساس «حق»، فلسطین حق ساکنین آن است با روش دمکراتیک!( جریان مقاومت)

 

شب دوم محرم الحرام ۱۴۴۸

بخش دوم

هیات محبان فاطمه الزهرا (س) اهواز

ریخت بندی جامعه براساس حق یا منفعت؟!

حجت الاسلام والمسلمین قنبریان

ریخت بندی جامعه براساس حق یا منفعت؟!

تمایز تمدن اسلامی و تمدن غربی

 

شب دوم محرم الحرام ۱۴۴۸

بخش اول

هیات محبان فاطمه الزهرا (س) اهواز

قسمت سوم: اولین خصولتی جهان اسلام!

طـلاخــــون

قسمت سوم: اولین خصولتی جهان اسلام!

حجت‌الاسلام محسن قنبریان

محورهای کلیدی:

  • غلبه بازرگانی در اقتصاد
  • نهاد سیاست، اقتصاد را ربود!
  • تجارت والیان اموی

قسمت دوم: الیگارشی شامی

طـلاخــــون

قسمت دوم: الیگارشی شامی

حجت‌الاسلام محسن قنبریان

محورهای کلیدی:

  • انحصار قدرت سیاسی و اقتصادی امویان
  • بررسی نظریه دولت امویان
  • گذار از خلافت به سلطنت

برای یک ملت برازنده نیست که رهبرشان را به آسانی از دست بدهند و بی‌تفاوت باشند

حجت‌الاسلام قنبریان:

انتقام ممکن است زمان‌بر باشد، اما نباید از جدیت و اراده برای آن کوتاه آمد.

اگر کوتاه بیاییم، دیگر سنگ روی سنگ در ایران بند نمی‌شود، جان هیچ‌کس ایمن نخواهد ماند و دست دشمن برای هر جنایت دیگری باز می‌شود تا جایی که رهبران مجبور شوند همیشه در زیرزمین بمانند.

مسئولین نگرانی‌های مردم از خیانت و نیرنگ دشمن را تکذیب نکنند؛ این نگرانیِ کف خیابان، باعث دقت بیشتر در مذاکرات و بستن تفاهم‌ها می‌شود.

روایت امیرالمؤمنین : پروا کن از گمانهاى اهل ایمان ، که خداوند حق را بر زبان آنان جاری می‌کند.

سخنرانی حجت الاسلام قنبریان در تجمع بهبهان  ١۴٠۵/٣/٢۴

 

شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی بهبهان

قرارگاه مردمے اقتــدار بهبهــان

خون رهبری نباید کم شود وگرنه دست دشمن برای هر جنایتی باز می‌شود.

سخنرانی حجت الاسلام قنبریان در تجمع بهبهان  ١۴٠۵/٣/٢۴

 

شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی بهبهان

قرارگاه مردمے اقتــدار بهبهــان

پاسداری از بعثتِ خیابان!

اگر می خواهید:

  • بعثت مردم و «تمام کردن کار»، نمایشی نشود و «مؤثر بر نتایج مذاکرات» بماند…
  • در کنارش «اختلاف نظرهای موجّه» به تفرقه ها و گروه گروه شدن ها نیانجامد و نقشه دشمن منعقد نشود…

حتماً این دو دستور دینی را لحاظ کنید:

  1. شعار دهنده علیه مسئولین را تنها بگذارید و یاری اش نکنید.
    مسئول در نظام اسلامی، محترم است «مرگ بر» و برچسب های «سازشکار و خائن» را قطعا رهبر شهید رد می کردند!
    حضرت امیر(ع) حتی از سبّ و ناسزا علیه قاسطین و حزب اموی در صفین منع کرد:
    «من دوست ندارم شما دشنام دهنده باشید؛ ولى اگر اعمال زشتشان را شرح دهید و احوال آن ها را بیان کنید، به گفتار صحیح نزدیک تر و براى اتمام حجّت رساتر است»( خطبه۲۰۶)
  2. نگرانی ها درباره تفاهمنامه و توافق را در همان تجمعات بزرگ و اصلی دنبال کنید.
    فراخوان های فرعی،«بستر رادیکال کردن حرف» و افراط است. رقیب هم مانندش می سازد و جامعه گروه گروه و مقابل هم می شود!

جماعت بزرگ مردم، خود تعدیل کننده هم اند و مانع افراط و تفریط در کُنش اند.

در اینباره خطبه ۱۲۷ را حتما بخوانید.

چاره افراط و تفریط ملازمت با جمعیت انبوه مردم (  در عهد ولایت) است:

«همواره با بزرگ ترین جمعیّت ها باشید که دست خدا با جماعت است. از پراکندگى بپرهیزید، که انسان تنها بهره شیطان است آنگونه که گوسفند تنها طعمه گرگ خواهد بود».

«نتانیاهو و ترامپ» را با جلوگیری از تفرقه و «مردم زداها و محفلی ها» را با متانت و اتحاد شکست دهید!

مرتبط: تذکری راجع به تفاوت «اختلاف» و «تفرقه»

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۳/۲۴

اشکال فرامتن تفاهم نامه با آمریکا

وقتی به هر دلیل( مجاز یا نامجاز) از «متن یادداشت تفاهم» سخن گفته نمی شود و متن های موجود تکذیب می شود، رد و ابرام ها فقط شکاف و اختلاف داخلی می سازد که بی خطر نیست.

پس بنای خود را روی مفاد منتشره نمی نهم؛ اما

آیا نقایص فقط در صورت اطلاع از مفاد، قابل کشف و طرح است؟!

 

تفاهم نامه یک فرامتن عیان و علنی دارد که از قضا بزرگترین اشکال، به همان است:

تفاهم (حتی با بُرد) درون نظم آمریکایی منطقه انجام می شود که آمریکا هم «طرف مذاکره» است هم «ناظم نظم منطقه»!

 

اِشکال به «مفاد نادیده» نیست!

به «مطلق مذاکره با آمریکا» نیست!

به «امتیازهای داده شده»  نیست!

به مشروعیت بخشی به تعارض دو نقش آمریکاست: نقش طرف مذاکره/ نقش ناظم منطقه!

 

اقلا از جنگ با افغانستان و عراق به این سو برای همه ثابت شده آمریکا، ناظم بلامنازع این منطقه است. در اموری که ذاتا به او مربوط نیست «به خاطر منافع اش» دخالت می کند و برای تحمیل خواست خود،«جنگ»(جنگ کویت)، «اشغال»(افغانستان و عراق)، «تحریم» و «تجاوز» و «آشوب داخلی»( ایران) راه می اندازد.

 

این یک «تعارض جدی» است!

آمریکا بعنوان «طرف مذاکره» باید چیزهایی را بپذیرد که به عنوان «ناظم منطقه»، اقل آنها را هم نباید بپذیرد!

 

به بیان دیگر، ما پس از پیروزی در «جنگ بقا» و شکست دادن آمریکا در اهداف براندازی و فروپاشی و تجزیه  و…  دنبال «عدم تکرار تجاوز» و شکستن سیکلِ جنگ_مذاکره_جنگ بودیم.

این «کف» بدون یک «سقف» محقق شدنی نیست. آن سقف، اخراج آمریکا اقلا از پایگاه های نظامی منطقه است.

طرح اداره تنگه هرمز هم اهرمی برای تحقق این بود.

 

ماه های اخیر بنده کوچکترین هم به تکرار گفته ام: 

  • همه «پایان بندی جنگ»، الزاماً دیپلماتیک نیست!
  • «دیپلماسی» هم فقط مذاکره نیست!
  • «مذاکره» هم فقط با آمریکا نیست!

 

برای آن «نظمِ کمتر آمریکایی» می شد این «امکان های تازه» را بنا نهاد:

  • بی اثر یا کم اثر کردن مانع اصلی( محاصره دریایی) با «عملیات نظامی» یا «دیپلماسی اقتصادی زمینی» با همسایگان!
  • مذاکره «با کشورهای منطقه» برای بستن پایگاه های آمریکا در قبال بهرمندی از تنگه هرمز و تضمین امنیت (مذاکراتی با میانجی اسلامی یا چین و روسیه).
  • و…

 

این امکان های تازه:

  • اولاً درون نظم آمریکایی نبود و شروع رفتن به سمت نظم غیر آمریکایی می شد.
  • ثانیاً سهم آمریکا بعنوان طرف مذاکره را در حد تحریم های آمریکایی و مانند آن می کاست که ستاندنی تر از ده شرط بود!

 

اما تفاهم نامه جدید _مفادش هرچه باشد_ درون نظم آمریکایی جلو رفت و صورت بندی شد!

همه پایان بندی را به مذاکره آن هم با آمریکا ( ناظم/ طرف) گره زد!

 

حتی مذاکره با قطر و… درباره آزاد سازی دارایی ها،«سناریویی موازی» درون همان نظم است؛ نه از سنخی که شمرده شد و برای به هم زدن نظم آمریکایی.

این گونه تعهدات عربی درون آن نظم آمریکایی نه فقط «ضمانت کافی» ندارد و تا «سطح اخراج نظامی آمریکا» بُرد ندارد؛ بلکه فقط لیست اهداف نظامی ما علیه آمریکا در تجاوز محتمل بعد را می کاهد!

 

از نخبگان و گویندگان می خواهم اگر اصل این توجه را درست می دانند جای نقد و ابرام مفاد تفاهم که مورد تکذیب مسئولین است در این موقف بیشتر تبیین کنند.

 

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۳/۲۳