بایگانی دسته: یادداشت‌ها و مصاحبه‌ها

نامه جمعی از فعالین اجتماعی به نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی درباره ضرورت بازسازی مقاومت اجتماعی

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی

نمایندگان محترم ملت ایران

با سلام و احترام

در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی، تورم بالا و پیامدهای ناشی از وضعیت جنگی و نااطمینانی‌های خارجی روبه‌رو است، حفظ امنیت معیشتی مردم به یکی از مهم‌ترین الزامات مقاومت اجتماعی و پایداری اقتصادی تبدیل شده است.تجربه‌های تاریخی و جهانی نشان می‌دهد که در دوره‌های جنگ و بحران، دولت‌ها ناگزیرند برای حفاظت از زندگی روزمره مردم، نقش فعال‌تری در تنظیم بازارهای حیاتی ایفا کنند. افزایش شدید هزینه‌های زندگی، به‌ویژه در حوزه کالاهای اساسی و مسکن، فشار قابل‌توجهی بر خانوارهای کم‌درآمد و طبقه متوسط وارد کرده است.در چنین شرایطی که کشور و جامعه بیش از هر زمان دیگری به نمایندگی شدن در میدان سیاست نیاز دارد. بر این اساس تصمیم به تعطیلی طولانی مدت «رأس امور»، تصمیمی توجیه‌ناپذیر بوده و امید است که هرگز تکرار نگردد. اکنون که پس از مدت‌ها مجلس کم‌وبیش از تعطیلی خارج شده است لازم است در این موقعیت ویژه، از ظرفیت‌های قانونی خود برای نمایندگی خواست عمومی استفاده کرده و اقداماتی فوری برای محفاظت از معیشت و زندگی عموم مردم و تقویت مقاومت اجتماعی کشور در نظر گیرد…

اسامی امضاکنندگان: سیدعلی موسوی، سیدسعید لواسانی، محسن قنبریان، علیرضا میرغفاری، شهاب اسفندیاری، محمدرضا قائمی نیک، سعید شعرباف، جمال یزدانی، رقیه فاضل، روح‌الله رشیدی، میثم مهدیار، مجتبی نامخواه.

عقلانیت ایمانی

امکانهای ایمانی در مواجهه حق و باطل

 

جزوه ارائه حجت الاسلام و المسلمین قنبریان برای مبلغین مدرسه شمع

 

ایمانِ امکان ساز و عبور از دو راهی های تحمیلی

معنای امکان سازی و فرقش با عمل و تعهد و مقاومت

فرق بین امکانهای سوم سیدالشهدا(ع) با امکان سازی عبدالله بن جعفر!

 

تبدیل طرح دشمن به امکانی ایمانی

توضیح صلح امام حسن (ع) و ولایتعهدی امام رضا(ع)  از این حیث

مراقبت از خرج نکردن امکانهای اسلامی در طرح دشمن ( تحلیل حکمیت صفین از این حیث)

 

ساختن «امکان برتر» در شرایط اقتدار

تحلیل امکان برتر حدیبیه و مختصات آن

امکان برتر برای ما:  امکانهای غیر آمریکایی

 

شاید مبانی اسلامی ای برای تحلیل شرایط کنونی یا ابزاری کارآمد و مشروع برای امکان سازی ها در شرایط جنگ و مذاکره باشد؛  اگر مفید دیدید به دیگران پیشنهادش کنید.

٪۵۶ از مردم بر این باورند ایرانیان به اندازه نیازشان بنزین مصرف می‌کنند.

متا در یک نظرسنجی ملی، از ایرانیان درباره اثر افزایش قیمت بنزین بر کالاهای اساسی پرسیده است.

۶۹٪ از ایرانیان معتقدند که افزایش قیمت بنزین، تاثیر مستقیمی بر افزایش قیمت کالاها و خدمات اساسی(مثل اجاره بها، مواد غذایی، و…) دارد.

همچنین، ۴۲٪ از مردم بر این باورند که دولت بنزین را ارزان‌تر از قیمت تمام شده به مردم می‌فروشد و به نحوی از این طریق به مردم یارانه می‌دهد.

نتایج این نظرسنجی در آذر ماه ۱۴۰۴، از ۱۲۹۴ نفر از افراد بالای ۱۸ سال سراسر کشور و در بستر پانل ملی متا جمع‌آوری شده است.

برشی کوتاه از دورهٔ «عقلانیت ایمانی»

امکان‌های ایمانی در مواجههٔ حق و باطل»
استاد: حجت‌الاسلام قنبریان
ـــــــــــــــ
گاهی دشمن ما را میان دو انتخابِ از پیش طراحی‌شده گیر می‌اندازد؛ اما عقلانیت ایمانی پیش از انتخاب، صورت مسئله را دوباره می‌چیند و راهی می‌سازد که نه تسلیم است، نه بی‌محابایی.
ـــــــــــــــ
متن داخل اسلایدها را بخوانید!

دورهٔ «عقلانیت ایمانی»

حجت‌الاسلام قنبریان | ۳ جلسه

دورهٔ «عقلانیت ایمانی؛ امکان‌های ایمانی در مواجههٔ حق و باطل» برای طلاب، مبلغان، سخنرانان، فعالان جهاد تبیین و کنشگران فرهنگی طراحی شده که می‌خواهند در مواجهه با دوراهی‌های تحمیلی دشمن، عقلانیت ایمانی را از محافظه‌کاری، انفعال، بی‌محاسبه‌گری و تسلیم جدا کنند.

در این دوره، حجت‌الاسلام قنبریان از مفهوم «ایمان امکان‌ساز» آغاز می‌کند و نشان می‌دهد ایمان فقط به معنای تعهد، مقاومت و استقامت نیست؛ بلکه می‌تواند در متن بحران، راه تازه بسازد. سپس با تکیه بر سیرهٔ امام حسین علیه‌السلام، امام مجتبی علیه‌السلام، امام رضا علیه‌السلام و صلح حدیبیه، تفاوت امکان انقلابی با امکان محافظه‌کارانه، تصرف مؤمنانه در طرح دشمن، مصرف نابجای طرح اسلامی و ساختن امکان برتر در شرایط اقتدار تبیین می‌شود.

سرفصل‌های ارائه‌شده در ۳ جلسهٔ این دوره:

  1. ایمان امکان‌ساز و عبور از دوراهی‌های تحمیلی
  2. تبدیل طرح دشمن به امکان ایمانی
  3. ساختن امکان برتر در شرایط اقتدار

اقلاً همه امکان های روابط خارجی را آمریکایی نکنید!

یک حداقلِ اجماعی :

بعد از عهد شکنی و خروج آمریکا از برجام، «سیاست گردش به شرق»، به عنوان «امکانی غیر آمریکایی» در دیپلماسی اقتصادی دنبال شد.

اقلا در نظر، نمودهای این سیاست (عضویت در بریکس و شانگهای و…) مورد اجماع طیف های مختلف شد.

برخی امکانها :

تحریم گریزی ایران با تحریم ناپذیری چین

جایگزینی CIHPS به جای سوئیفت آمریکایی

جایگزینی بانک توسعه آسیایی به جای بانک جهانی

و بیشتر

 

یک حداکثرِ کمتر دیده شده:

پس از ۳بار بمبارانِ میز مذاکرات، برخی حتی برای پایان بندی عزتمندانه جنگ هم، نظرشان «ساخت امکانهای غیر آمریکایی» به جای دوباره تجربه کردن آمریکا شد!

دامنه این رویکرد تا نظمی تازه با استفاده از مدیریت تنگه هرمز برای ضربه به پترودلار و نظم آمریکاییِ خلیج فارس کشیده می شد.

نظریه پردازی های خوبی هم شد که در دوگانه مذاکره آمریکایی_جنگ ممتد دیده نشد!

اشاره وار:

«تنگه هرمز، کانون حکمرانی آینده»( گزارش ۱۷ طرح سیاستی از ۱۳اندیشکده)

گزارش سیاستی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)

پترودلار و ضربه به آن (یادداشت)

یادداشت استرن درو

 

 

رئیس جمهور محترم در پیام اخیرش فقط به تفاهم نامه ی نقض شده با تجاوز جدید برنگشته، آن را «مرکز ثقل روابط خارجی آینده» دیده است!

یعنی نه فقط در جنگ اخیر، امکانهای غیر آمریکاییِ طراحی شده ی جوانان خود را ندیده؛ بلکه بقیه امکانهای روابط خارجی ما و اجماع سابق را هم ذیل امکان آمریکایی می بیند که جز امضای خودش دیگر هیچ اعتباری برایش نمانده است!

 

محسن قنبریان

پرونده | حکمرانی عادلانه بنزین (۲)

آیا گران شدن بنزین، مصرف را واقعاً کم می‌کند؟

‌

برخلاف تصور رایج، پاسخ این سؤال، «نه» است.

‌

آمارها نشان می‌دهد بنزین برای بیشتر خانوارها یک کالای ضروری است؛ یعنی حتی اگر قیمت آن افزایش پیدا کند، بسیاری از مردم نمی‌توانند مصرف خود را به همان نسبت کاهش دهند. چون باید هر روز به محل کار، مدرسه یا انجام کارهای روزمره رفت و در بسیاری از شهرها هم جایگزین مناسبی مانند حمل‌ونقل عمومی در دسترس نیست.

‌

نکته مهم‌تر اینکه بعد از افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸، حساسیت مردم به قیمت حتی کمتر هم شده است. یعنی افزایش قیمت، بیش از آنکه مصرف را کاهش دهد، سهم بیشتری از درآمد خانوار را صرف بنزین کرده و از بودجه سایر هزینه‌ها، به‌ویژه خوراک، کاسته است.

‌

بنابراین اگر هدف، کاهش مصرف بنزین باشد، افزایش قیمت به‌تنهایی کافی نیست. تا زمانی که حمل‌ونقل عمومی، خودروهای کم‌مصرف و امکان کاهش وابستگی مردم به خودرو شخصی فراهم نشود، افزایش قیمت بیشتر به فشار بر معیشت خانوارها منجر می‌شود تا کاهش واقعی مصرف.

‌

نخبگان این سلسله تبیینی مفید و کامل را از پژوهشگر عدالت اجتماعی دکتر حسین سرآبادانی در کانال گرای عدالت در پیام رسان بله تعقیب کنند!

 

به قلم دکتر حسین سرآبادانی| پژوهشگر رصدخانه عدالت اجتماعی

 

قسمت ۴ از مجموعه یادداشت حکمرانی عادلانه بنزین از دکتر حسین سرآبادانی پژوهشگر هسته عدالت اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) را اینجا بخوانید!

«مَوْءُودَه» های ایران؛ این «بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ» ها!

 

اهل معرفت گفته اند:«الفاظ برای حقایق وضع می شود نه مصادیق»!

مثلا «میزان»(ترازو) اگر برای مصداقِ دو کفه ای بود، نباید همچنان بر ترازوی دیجیتال (بی هیچ شباهت مصداقی با دو کفه ای) صدق می کرد!

میزان برای «حقیقتِ چیزی که سنجش می کند» وضع شده؛ حتی اگر موجودی حیّ و مجرد از ماده باشد و در قیامت اعمال و نیّات را بسنجد (وَضَعَ الْمِیزَانَ)!

 

«الْمَوْءُودَهُ» هم چنین است. اسم مفعول است برای «زنده دفن شده» ای که زیر سنگینی خاک یا آوار و… جان می دهد!

دیروز مصداقش دخترکان بی گناهی بودند که «جاهلیت عرب» زنده به گورشان می کرد و امروز بچه های بی گناهی است که «جنایت غرب» و بچه کُش های اپستینی با بمب های سنگر شکن مدرسه شان در #میناب یا خانه شان در قشم را برسرشان ویران می کنند و زیر آوار زنده دفن میشوند تا بمیرند!

 

نکته عجیب این است که در سوره تکویر پس از شمردن ۷وصف تکوینی قیامت، اولین سئوال محشر را پرسش از این وئیده ها (همان مؤوده)  قرار می دهد:

وَإِذَا الْمَوْءُودَهُ سُئِلَتْ * بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ

روایات شیعی نیز اولین دادخواهی محشر را درباره محسن بن علی می داند!

 

عجیب تر اینکه مثل دادگاه این جهانی سئوال از قاتل پرسیده نمی شود!

به خاطر تحقیرش، سئوال از خود کودک زیر آوار مانده است که: «به کدامین گناه کشته شدی»؟!

استفهام انکاری است!

کودک که گناهی نداشته است!

توبیخ قاتل در لحن سئوال، فریاد می کند.

 

کودک کُش ها اولین جهنمی ها خواهند بود!

 

عکس: سینا جعفری ۲ساله /بمباران قشم ۸مرداد

 

محسن قنبریان

صلح شرافتمندانه،«ساختنی» است نه «دادنی»!

صلح شرافتمندانه فقط پایان بندی «جنگ شرافتمندانه» نیست؛ حتی «در تجاوز بی شرمانه» هم «امکان» دارد!

«با بی شرفترین ها» هم «امکان» دارد!

خوب است؟!

 

اما صلح چگونه «شریف» یا «بی شرف» می شود؟!

فرهنگ و ادبیات پارسی، اوّلی را با فعل «کردن» صرف می کند و دوّمی را با فعل «دادن»!

 

«صلح کردن»، «امکانْ ساختن» است…

ولی وقتی «همه امکانها را واگذاری» و «چاره ای نگذاری»، می گویند:«تن به صلح داد»! همان صلح غیر شرافتمندانه، بی شرفی و ذلت پذیری!

 

«منطق بده بره» در عرف ایران معاصر همان «واگذاریِ امکانها» و «بی چاره شدن» هاست!

از حق غنی سازی تا تنگه هرمز و موشکی و…،«امکانهای ایرانی» و «چاره های ملّی» است که دادنش، تن به صلح دادن و «تثبیت تجاوز» می آورد!

 

اما «امکانْ ساختن» برای صلح شرافتمندانه:

یعنی آن «حقوق مسلّم» را با «امکانهای غیر آمریکایی» نگهداشتن و به تبع «جنگ را بی اثر کردن» و صلح را بر دشمن تحمیل کردن!

 

همه حقوق مسلّم را «در سبد آمریکا پذیرفتن» و «تنها راه را مذاکره با او شمردن»؛ امکان آمریکایی است که نتیجه ای جز «جنگ بی شرمانه» یا «سازش بی شرفانه» ندارد!

 

«امکانهای غیر آمریکایی» مثل:

  • «تلاش دیپلماتیک» بعد از «تسلط نظامی» برای توافق با مشتریان و فروشندگان اصلی تجارت خلیج فارس بر سر حاکمیت ایران بر تنگه هرمز.
  • طراحی همکاری با «همسایگان زمینی» برای کریدورهای «تامین کالاهای اساسی» و حتی «صادرات نفت».
  • استفاده از خیزش بی نظیر مردم در تحقق سند اقتصاد مقاومتی و بالتبع «خنثی سازی» تحریم و محاصره.
  • و…

 

محسن قنبریان

این مردم!

تشییع را دشمن هم به پرچم های سرخ انتقام روایت کرد.

این جمعیت میلیونی، یک گروهک و جناح سیاسی نیستند؛ همان «سواد اعظم»(جمعیت بزرگتر) است که دستور درباره اش:«الْزَمُوا السَّوَادَ الْأَعْظَمَ، فَإِنَّ یَدَ اللَّهِ مَعَ الْجَمَاعَهِ»: همراه جماعت بزرگتر باشید به درستی که دست یاری خدا با جماعت است.( خطبه ۱۲۷)

 

«جمهورِ مردم»،«پناهگاه نظری و عملیِ» روشنفکران و کارگزاران و سیاستگزارانند؛ نه برعکس،که یک «ملت بپاخاسته» را زیر «تدابیر محفلیِ پیشا بعثت» ببرند!

«وَإِنَّمَا… جِمَاعُ الْمُسْلِمِینَ… الْعَامَّهُ مِنَ الاُْمَّهِ»  همین معنایش است: جز این نیست که مأوای مسلمین، جمهور از امت اند!

بر این اساس مسئول، مالک اشتر هم باشد، دستور برایش این می شود:«فَلْیَکُنْ صِغْوُکَ لَهُمْ، وَمَیْلُکَ مَعَهُمْ»: باید گوش دلت به خواست آنها و میل قلبی ات با آنها باشد!(نامه ۵۳)

 

در تحقق مطالبه مردم، به امکان های دولت ( چه رسد به امکانهای نظام سلطه)  نباید نگاه کرد. آنها خود بزرگترین امکان برای شعارهایشان اند.

در فقره قبل، امیرالمومنین(ع) «تنها امکانات مقابل دشمنان» را هم «جمهور مردم» می شمارد:«إِنَّمَا… الْعُدَّهُ لِلاَْعْدَاءِ، الْعَامَّهُ مِنَ الاُْمَّهِ». نه فقط عِدّه و نفراتند، عُدّه و تجهیزات هم خودشانند!

از اینجا «مردم» پرتکرارترین واژه رهبر شهید بود و از به کارگیری نیروی آنان سخن می گفت!

تیم مذاکره کننده پیام مردم در تشییع های میلیونی رهبرشهید را بگیرد!

با  خونخواهی،«قله حقوق مسلّم ملت» را بالا بکشد تا «دامنه منافع ملی» بالا بیاید!

 

محسن قنبریان