رهبر انقلاب در بیانیه گام دوم، محاصره تبلیغاتی را از اساسی‌ترین مشکلات کشور دانسته‌اند. و آن را ریشه‌ای ترین جهاد بیان می‌کنند.
در این ویدیو حجت‌الاسلام قنبریان توضیح می‌دهد که چگونه افکار عمومی داخلی، پاشنه آشیل ما در این محاصره است و راهکارهای عملی برون‌رفت از این وضعیت را تبیین می‌کند..
ویدیو را تا آخر ببینید.
برای محو اسرائیل، موشک لازم است؛ اما کافی نیست!
برشی از سخنرانی استاد قنبریان در اختتامیۀ دومین دورۀ رویداد بصائر
عدالت و پیشرفت؛ شرط پیروزی در میدان مقاومت
غلبۀ بر دشمن، نیازمند خیزش عمومی اراده‌ها و احیاء امت اسلامی است.
بدون عدالتخواهی نمی‌توان شعار مقاومت داد؛ همچنان‌که بدون ایستادن مقابل استکبار و ظلم جهانی، نمی‌توان دم از عدالت زد.
امنیت ملی و تفوّق منطقه‌ای، بدون انسجام اجتماعی، مشارکت سیاسی، رضایتمندی اقتصادی و اعتمادسازی عمومی حاصل نخواهد شد.
کلیات الهیاتی یا اقدامات نظامی، بخشی از ماجراست؛ اندیشۀ مقاومت، نیازمند خوانش و تبیینی جامع است.
باید نسبت به همۀ مؤلفه‌های مقاومت دغدغه داشت.
نظام ما نظام ارزش‌هاست نظام افراد نیست.
ما اعتراض را باور نکردیم، مثل یک داروی تلخ با آن برخورد می‌کنیم.
حق اعتراض را به مثابه یک امر پیش‌برنده نگاه نمی‌کنیم، فقط تخلیه روانی جامعه نیست.
تراز کردن جامعه با ارزش‌هایی است که داریم.
خرج موشک تلقیش نمی‌کنیم که می‌تونه یه ماهواره‌ای رو ببره توی گام دوم انقلاب اسلامی.
برشی از صحبت‌های «حجت‌الاسلام استاد محسن قنبریان» در نوزدهمین نشست رسالات
آیه ۱۸سبأ: «میان آنان و میان آبادی هایی که در آنها برکت نهادیم، آبادی هایی متصل به هم قرار دادیم، و در میان آنها مسافت را، به اندازه، مقرر داشتیم. در این [راه]ها، شبان و روزان آسوده‌خاطر بگردید».
آیه از متشابهات است.
به حسب روایات: «قریه های مبارک» اهلبیت (ع) و برای ما حضرت مهدی (ع) و دولت کریمه اوست.
اما «قریه های ظاهری» کدامند؟!
فرمود: «القرى الظاهره الرسل و النقله عنا الى شیعتنا و فقهاء شیعتنا الى شیعتنا: [دوره اول] ناقلین حدیث به شیعیان و [دوره بعد] فقهای شیعه»
گرچه اینها معصوم نیستند و حتی برخی خیانت کرده و «عالمان درباری» می گردند!
این قدر که توسط امام(ع) «بدترین مردم» خطاب می شوند!
اما عموم خُدام و برپاکننده تعالیم اهلبیت چنان نمی شوند.
امام زمان (ع) هم در پاسخ محمد صالح همدانی نوشت: خُدّام و قُوّام واقعی، «قریه های ظاهری» در آیه ۱۸سبأ هستند.
اگر به حسب اجتهاد فقهای مبرّز شیعه، «دولت فقهاء» مشروع و «وراثتشان از انبیاء» بود،«دوره سوم» این قریه های ظاهری، حکومت فقهاست.
چیزی که نظریه اش از شیخ مفید در بین برخی فقها بود و امام خمینی آن را محقق کرد.
«سیر در قریه های ظاهری» برای رسیدن به قریه مبارک مهدوی، «تقدیر الهی» است. (قدّرنا فیها السّیْر).
این سیر و حرکت، شب و روز و «فراز و فرود» دارد (سیروا فیها لیالی و ایاماً)؛ انقلاب و نظام، جنگ و صلح و… دارد؛ اما «امنیت آن تضمین شده است» (سِیرُوا… آمنین)!
محسن قنبریان /نیمه شعبان/ حرم رضوی
درس‌های نهج‌البلاغه | شرح خطبه ۲۱۶
جلسهٔ نوزدهم | ۱۰ بهمن ۱۴۰۴پ
حجت الاسلام محسن قنبریان | قم؛ هیئت راه فاطمه
خطّ بطلان بر فرهنگِ تملّق؛ آدابِ تعاملِ علوی میان حاکم و مردم
جلسهٔ نوزدهم و پایانی از سلسله‌مباحثِ شرح خطبهٔ ۲۱۶ نهج‌البلاغه، بر آخرین فرازهای این خطبهٔ شریف تمرکز دارد؛ جایی که امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در پاسخ به مدح و ثنای افراطیِ یکی از یاران، اصول بنیادینِ «فرهنگ گفت‌وگو با حاکم» را تبیین می‌فرماید. ما در این بخش با دستوری مواجه هستیم که نه‌تنها یک توصیهٔ اخلاقی، بلکه فرمانی حکومتی برای تنظیمِ روابطِ متقابل میانِ «امام» و «امّت» است. حضرت در این فراز، خطِ بطلانی بر فرهنگِ تملّق و استبدادپذیری می‌کشد و راه را برای نقدِ سازنده و تعاملِ بی‌لکنت هموار می‌سازد.
۱. فرهنگِ گفت‌وگو و تعامل میانِ حاکم و مردم
۲. درمانِ تکبّر: انحطاط إلی‌الله و شهودِ عظمت پروردگار
۳. جامعهٔ مقدّس: امنیتِ بیان برای طبقهٔ فرودست
۴. پرهیز از رفتارهای متظاهرانه و تملّق‌آمیز
۵. خطرِ «جبّاربودن» برای عالمانِ دینی
۶. تواضعِ معصوم: من فراتر از خطا نیستم!
۷. احکامِ فقهیِ «تشبّه به جبّاران»
۸. نقدِ استقبال‌های تشریفاتی
۹. نتیجه‌گیری
برشی از صحبت‌های «حجت‌الاسلام استاد محسن قنبریان در نوزدهمین نشست رسالات
جمعی از منبری‌های هیأت‌های کشور
سالها قبل دهه فجر پیشنهاد می کردم جای سوت قطار و زنگ مدارس و حتی جشن های کم مایه، «جنبش انقلاب» را احیا کنیم!
جنبش انقلاب، مثل عدالتخواهی، آزادی خواهی و…
ببینیم چگونه سالهای منتهی به انقلاب ضریب جینی (فاصله فقیرترین و ثروتمندترین) و همچنین سهم ۱۰٪ ثروتمندترین به ۱۰٪ فقیرترین به اوج می رسد؟!
و چگونه انقلاب اسلامی این دو را پایین می کشد؟!
این جای جشن انقلاب است.
و ببینیم چگونه در سالیانی و با سیاستهایی دوباره این دو بالا می کشد؟!
و این جای جنبش انقلابی است.
جنبشِ عدالت، احیا و استمرار انقلاب است. به ضرر هیچ کس جز جریان های ضد عدالت نیست و بیش از جشن های کلیشه ای و نوعاً کم مایه حال مردم را خوب می کند؛ به خصوص که مصادف با میلاد کسی است که وصف غالب او در میراث دینی «یملأ الارض قسطاً و عدلاً» است.
محسن قنبریان ۱۲بهمن ۱۴۰۴