آیه ۱۲۰ توبه [۱]یک انذار و یک تبشیر دارد:

1. اگر جان رسول [و امین او] در خطر است، نباید فقط جان خود را پایید!
2. راهپیمایی ای که موجب غیظ و خشم کفّار می شود، «عمل صالح» ثبت می گردد.(اصل اغاظه)

امسال:

«فقیهِ حاکم» _که ادله، او را «امین رسول» و «از این حیث»، مشمول احکام ایشان می خوانند_ توسط کثیف ترین کفّارِ زمین، تهدید به ترور شده و «ایران عزیز» هم در «خطرِ جنگ» است.

شکوهِ «راهپیمایی ۲۲بهمن» هم بیش از قبل کفّار کودک کش و خبیثانِ جریزه اپستین را «خشمگین» و آسان تر «هر دو تهدید را رفع» می کند.

همین!

محسن قنبریان ۲۱بهمن۱۴۰۴

[۱] ما کان لأَهلِ المَدینهِ و مَن حولَهُم مِن الأَعرابِ أن یَتخلَّفوا عن رسولِ الله و لا یَرغبوا بأَنفسِهِم عن نفسِه  ذلک بأَنَّهم لا یُصیبُهم ظَمَأٌ و لا نَصَبٌ و لا مَخْمَصَهٌ فی سبیلِ اللَّه و لا یَطَئُونَ مَوطِئًا یَغِیظُ الکفَّارَ و لا یَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَیْلًا إِلَّا کُتِبَ لهم بِه عَمَلٌ صَالِحٌ  إِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجرَ الْمُحْسِنِینَ

« شایسته نیست که اهل مدینه و بادیه نشینانی که پیرامون آنانند، از رسول خدا تخلف کنند؛ و آنان را نسزد که به سبب پرداختن به خویش از حفظ جان او دریغ ورزند؛ زیرا هیچ تشنگی و رنج و گرسنگی در راه خدا به آنان نمی رسد، و در هیچ مکانی که کافران را به خشم می آورد، قدم نمی گذارند، و از هیچ دشمنی انتقام نمی گیرند، مگر آنکه به پاداش هر یک از آنان عمل شایسته ای در پرونده آنان ثبت می شود؛ چرا که خدا پاداش نیکوکاران را تباه نمی کند».