بایگانی برچسب: s

تابلوی اعتراضات دست راست گرایان وابسته!

واقعا جالب است! خاستگاه اعتراضات دی ماه، «سیاستی راست گرایانه» و سپردن ارز به بازار آزاد و «شانه خالی کردن دولت» از هدایت آن یارانه به مصرف کننده نهایی بود؛ اما پرچمش، ضد چپ(مداخله دولت) پیچیده می شود!

آن اعتراض از اول در پاساژی متولد شد که گرانی ارز به نفعش هم بود! (حداکثر از نوسان آن گله داشتند!)

قربانی اصلیِ موج های گرانی آن سیاست راست گرایانه، طبقات محروم اند؛ که تا آمدند اعتراض کنند، به خشونت کشیده شد!

تابلوی «مرگ بر سه فاسد؛ ملا، چپی، مجاهد» خیلی رسواست!

قصدشان تقابل با انقلاب۵۷ است؛ اما بقیه پازل ماجرا را هم برای مردم معنا می کند: پهلوی، مداخله ترامپ و…!

«مرگ بر چپ» یعنی مداخله دولت، نه! اما مداخله ترامپ آری!

مشکلْ نداشتنِ این دسته با مداخله نظامی ترامپ، در پیمایش ها هم منعکس است!

تاریخ ایران گواه است: توسعه ایرانی از اول به سمت مرکز(غرب) شیب داشته است!

توسعه پهلوی، کِشت گندم ایران را نابود کرد و جایش پنبه برای نساجی منچستر و خشخاش برای صادرات به چین نهاد تا توسعه ی «حاشیه» به نفع «مرکز» طراحی شود!

راست گرایان اولین کسانی بودند که اشغال خارجی را تئوریزه کردند!

یکی شان دهه۸۰ گفت از جان کِیْن، «دموآمریکا کراسی» را یاد گرفته!

یعنی وقتی به زعمشان مجاریِ «دموکراسیِ درون زا» بسته است به دموکراسی «برون زا و وارداتی» روی آورند!

دمو آمریکا کراسی یعنی دموکراسیِ عراقِ پس از اشغال!

«ملا» را هم چپ های دیروز، «راست» می خواندند و اینان «چپ»!!

محسن قنبریان ۱۴۰۴/۱۱/۵

«الهیات اعتراض»

 

نظام ما نظام ارزش‌هاست نظام افراد نیست.

ما اعتراض را باور نکردیم، مثل یک داروی تلخ با آن برخورد می‌کنیم.

حق اعتراض را  به مثابه یک امر پیش‌برنده نگاه نمی‌کنیم، فقط تخلیه روانی جامعه نیست.

تراز کردن جامعه  با ارزش‌هایی است که داریم.

خرج موشک تلقیش نمی‌کنیم که می‌تونه یه ماهواره‌ای رو ببره توی گام دوم انقلاب اسلامی.

برشی از صحبت‌های «حجت‌الاسلام استاد محسن قنبریان» در نوزدهمین نشست رسالات

نمیخوایم ببینیم،نمیخوایم بگیم!

اعتراض کردن یه فرصته و یه وقتایی واجب است!

جامعه حزب اللهی ما اعتراض رو مثل دارو میبینه!

صدا و سیمای جمهوری اسلامی حتی سه دقیقه هم اعتراض مسالمت آمیز کارگران پارس جنوبی رو پخش نکرد!

برشی از صحبت‌های حجت‌الاسلام محسن قنبریان در نشست اعتراض؛چرا و چگونه!؟

« شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار»

سخنرانی/ اعتراض، چرا و چگونه؟

شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمّار | ۶ بهمن ۱۴۰۴ | تهران؛ سینما بهمن

حجت الاسلام قنبریان

این ارائه، به تبیینِ ضرورتِ «نام‌گذاری دقیق» برای پدیده‌های اجتماعی و پرهیز از تقلیل‌گرایی در تحلیل ناآرامی‌های اخیر می‌پردازد. با استناد به سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)، چهار مفهومِ «اعتراض»، «هائشات» (ناآرامی‌های کور)، «غارات» (تروریسم دشمن) و «بَغی» (شورش مسلّحانه) از یکدیگر تفکیک شده‌اند تا از صدور حکم واحد برای همهٔ معترضان جلوگیری شود. متن با طرح «الهیات اعتراض»، تخطئه و انتقاد را طبق دیدگاه امام خمینی (ره) و قرآن کریم، نه تهدید، بلکه «هدیه‌ای الهی» و فرصتی برای بازگشت به ارزش‌ها در نظام اسلامی می‌داند. در نهایت، راهکار عملی برای جمع میان «آرمان‌گرایی علوی» و مقابله با سوءاستفادهٔ دشمن، «مُظاهره» یا همان تشکّل‌یابی و کانال‌کشیِ اعتراضات از طریق نهادهای مدنی و اصناف معرفی می‌شود؛ راهکاری که با اجرای اصل ۲۶ قانون اساسی (حقّ تشکّل‌یابی)، بارِ امنیتی را از دوشِ اصل ۲۷ (حقّ تجمّعات) برداشته و اعتراض را به مجاری قانونی و مؤثر هدایت می‌کند.

  1. ضرورت «نام‌گذاری جامع» برای پدیده‌های اجتماعی و آسیب‌شناسیِ تقلیل‌گرایی در نام‌گذاری
  2. گونه‌شناسی ناآرامی‌ها در سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)
  3. تحلیل وقایع اخیر: تفکیک «سرِ جنگی» از بدنهٔ اعتراض
  4. الهیات اعتراض: تخطئه به مثابه هدیهٔ الهی
  5. مبانی قانونی و قرآنیِ حقّ اعتراض
  6. راهکار عملی: تشکّل‌یابی و «مُظاهره»

دانلود سخنرانی «اعتراض، چرا و چگونه؟» | “دانلود از پیوند کمکی”

مبانیِ الهیاتی و فقهی اصل ۲۷ | مبتنی بر نظرات امام خمینی (ره)

 

اعتراض، چرا و چگونه؟

چکیده‌ای از ارائۀ استاد محسن قنبریان در شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمّار | ۶ بهمن ۱۴۰۴

ادامه خواندن سخنرانی/ اعتراض، چرا و چگونه؟

سه‌ گِره در کلافِ اعتراض ✊

  1. ناباوری به الهیات و گفتمان اعتراض
    بسیاری از نخبگان انقلابی و کارگزاران، به «حقّ اعتراض مردم» و «تکلیف نظام» دراین‌باره باور ندارند؛ درحالی‌که:
    امام خمینی «تخطئه» را «هدیهٔ الهی» می‌دانست (برای ترازکردنِ آدم‌ها و رویه‌ها با «ارزش»ها در یک «نظام ارزشی»)،
    • خبرگان قانون اساسی شرطِ «مسالمت‌آمیز» را از پیش‌نویس حذف کردند (جلسه۲۶
    • و تفسیر نیز، فریادِ بدی‌ها (جهر بالسّوء) در «مصالح عمومی» را محبوب خدا می‌داند.
    امّا؛ برخی ائمهٔ جمعه اعتراض را به «نامه‌نوشتن» تقلیل می‌دهند، و تحلیلِ غالب در محافلِ حزب‌اللهی این است که در نظامِ دارای دشمن، اعتراض چه وجهی دارد؟!
  2. معطّل‌ماندنِ اصل ۲۶ (حقّ تشکّل‌)
    علّتِ شتاب و تشدیدِ اعتراضات خیابانی در مورد اغلبِ صنوف، عدمِ تحقّق اصل تشکّل‌یابی است. اصل ۲۶ با شیارکشیِ مشارکت در حکمرانی، از بارِ اصل ۲۷ (حقّ تجمّع) می‌کاهد.
    درحالی‌که تجّار با «اتاق بازرگانی» لابی می‌کنند، کارگران (با حداکثر ٪۷ تشکّل)، و کارمندان و معلّمان و… با درصدی کم‌تر، امکانی برای پیگیری اعتراض خود ندارند؛ لذا منتظر شلوغی خیابان می‌مانند!
  3. مؤثرنبودن اعتراض آرام و قانونی
    همان اندک تشکّل‌های موجود نیز که گاهی (بی مجوّز و با آن) اعتراضاتِ صنفی، آرام و وفادارانه (مانند تجمّع ۳تا۵ هزارنفری کارگران پارس‌جنوبی آذر ۱۴۰۴) برگزار می‌کنند، اثری ندارد و این بی‌اثربودن، پیام خطرناکی دارد.
    قانون باید مسئول مربوطه را مکلّف به «پاسخگویی در مهلت معیّن» کند تا اعتراض مؤثر واقع شده و به خیابان و خشونت کشیده نشود.

محسن قنبریان | ۸ بهمن ۱۴۰۴

قیمت های لجام گسیخته و مردم لجام زده؟!🤐

بار اول نیست که قیمت ها، لجام پاره کرده اند. در این سالهای تحریم، رشد قیمت ها ۲۲برابر شده است[۱]!

در مقابل، حقوق و دستمزد سرکوب شده و از رشد تورم عقب مانده است!

اگر دوره قبل درمان دندان و چشم خانواده به بعد حواله می شد، الان گوشت و مرغ و برنج و…!

 

آقایان مسئول! می دانید چرا با این وضعیت، مردم بر دهان لجام زده و ساکتند؟!

 

این همان ملتی است که بر گرانی بنزین در دولت حسنعلی منصور شورید و مجبورش کرد لایحه را پس بگیرد! اما حالا زبان در کام گرفته و بر خود لجام زده است!

 

همان مردم اند که دوره ای علیه ظلم و ناحقی، عید نوروز یا نیمه شعبان را عزا اعلام می کرد و می خروشید؛ اما این سالها در یلدای گرانی و تحقیرِ تبعیض پای برنامه های بی مزه تلویزیون تلخند دارد!

 

می دانید چرا؟!

چون در موقعیتی قرارش داده اید که اگر راست و حق را بگوید، در واقع خود را مفتضح می کند! “نظام خود را” ، “انتخاب خود را”، رسوا می کند!

روحانی و رئیسی و پزشکیان که حسنعلی منصور و دست نشانده دربار نیستند؛ حاصل رای خودشان اند! (حتی اگر این سالها نگرانِ “مشارکت” و “رقابتی بودنِ” انتخابات هایشان هم شده باشند)

 

در شطرنجی قرارشان داده اید که مقاومت و مقابله با تحریم و تشفّی از دشمن، فضیحت بیشتر برشان بار کند!!!

چون دور زدن تحریم ها، گشایشی در معیشت آنها نمی آورد، اما در شرایط رکود، میلیاردرهایشان بیش از ۳برابر متوسط جهانی رشد کرده، رتبه اول خاورمیانه میشود[۲]!

در این وضعیت چه بگویند؟!

بگویند: سازش می خواهیم؟!

مگر غیر از این است که انتفاعِ توافق برجام هم به همان دهک دهم رسید[۳]؟!

 

سالها فکر می کردیم روایت زیر، در صبر مومن فقط متعلق به زمانه دولت باطل و دوران تقیه است[۴]؛ می بینم در دولت خودی و دوره اظهار حق هم تصویر دارد:

 

أَخَذَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِیثَاقَ اَلْمُؤْمِنِ عَلَى أَنْ لاَ یُقْبَلَ قَوْلُهُ وَ لاَ یُصَدَّقَ حَدِیثُهُ وَ لاَ یَنْتَصِفَ مِنْ عَدُوِّهِ وَ لاَ یَشْفِیَ غَیْظَهُ إِلاَّ بِفَضِیحَهِ نَفْسِهِ لِأَنَّ کُلَّ مُؤْمِنٍ مُلْجَمٌ.

 

امام صادق(ع)فرمود: خدای عز و جل از مومن پیمان گرفته که گفتارش پذیرفته نشود و سخنش را باور نکنند و انتقامش از دشمن گرفته نشود و درد دل اش شفا نپذیرد، مگر به رسوایی خود؛ زیرا هر مومنی لجام بر دهان دارد[۵].

 

یعنی هر وقت سخن و اقدامی حق، افتضاحی علیه هویت و اهالی خود به بار می آورد و جرقه اولیه برای سوء استفاده دشمنی جلّاد علیه مملکت می شود، مومن میثاق دارد که مُلجَم(لجام زده) باشد!

 

مسئولین باید قدرشناس این ملت صبّار (بسیار صبر کننده) باشند که: هنوز بیش از ۷۰٪ آنها حل و فصل مشکلات کشور را درون ساختار فعلی حکومت جمهوری اسلامی ممکن می دانند و چاره را براندازی آن نمی دانند[۶].

از این نجابت و همراهی برای مبارزه اساسی با فساد و تبعیض و رونق تولید و پیشرفت می توان استفاده کرد.

 

محسن قنبریان ۱/دی/۱۴۰۴

[۱] شاخص قیمت مصرف کننده خانوارهای شهری کشور (تورم ماهانه، نقطه به نقطه، تورم سالانه)

[۲] به گزارش فوربس در ۲۰۲۰ متوسط رشد میلیاردرهای جهان، ۶.۳٪ اما در ایران ۲۱.۶٪ بوده است!

[۳] گزارش دفتر اقتصاد کلان سازمان برنامه و بودجه

[۴] بیان علامه مجلسی ذیل روایت در جلد۶۸ بحارالانوار ص۲۱۶

[۵] الخصال ج۱ص۲۲۹ با تفاوتی اندکی در الکافی

[۶] پیمایش مرکز تحلیل اجتماعی متا / شهریور۱۴۰۴/ سهم قابل توجهی از حدود ۳۰٪ باقیمانده هم برای گزینه های نمی دانم و سایر و بی جواب است! فقط ۱۵.۸٪ راه تصحیح را تعویض نظام می دانند!

درس توازن از رهبر انقلاب اسلامی

به دو سیره متمایز ایشان توجه کنید:

  1. آزادی، عفو و عدم پیگرد:
    با معترضین سیاسی در ناآرامی ها که حتی برخی خطای امنیتی هم کرده اند یا دچار پرونده قضایی و حتی محکومیت شده اند:
    در مواجهه با اصل حضور در ناآرامی های ۱۴۰۱:
    “کسانی که در خیابان فساد و تخریب میکنند و کردند، اینها همه یک حکم ندارند. بعضی از اینها جوانان و نوجوانانی هستند که هیجان ناشی از ملاحظه‌ی فرض کنید که فلان برنامه‌ی اینترنتی اینها را به خیابان میکشاند؛ (…)مشکل اینها را با یک تنبیهی میشود حل کرد؛ یعنی هدایتشان کرد و تفهیم کرد که اشتباه میکنند؛ لکن بعضی از اینها این جور نیستند؛ بعضی از اینها بازمانده‌های عناصرِ ضربت‌خورده‌ی چهل سالِ گذشته هستند: منافقین، تجزیه‌طلب‌ها، بقایای رژیم منحوس پهلوی، خانواده‌های ساواکی‌های مطرود و منفور که بیانیّه‌‌ی اخیر وزارت اطّلاعات تا حدود زیادی برخی از این مطالب را روشن کرد”(۱۱مهر۱۴۰۱)
    در ۱۹دی۱۴۰۱ هم دو گانه باتوم و تبیین را طرح و چاره وسوسه بر ذهن جوانان (در ماجراهای۱۴۰۱) را تبیین بیان کردند نه باتوم.
    عفو معیاری رهبری پس از ناآرامی های ۱۴۰۱:
    تمام محکومان ۱۴۰۱ از ۲۵شهریور تا زمان اعلام عفو(۱۶بهمن۱۴۰۱) در هر مرحله ای که باشد به ۸شرط پرونده مختومه و مورد بخشش واقع شدند. (بخوانید!)
    رئیس جمهور سابق (شهید رئیسی) هم روز ۲۲بهمن موافقت رهبر انقلاب با امتداد این عفو قضایی به حوزه اداری را اعلام کرد. دانشجویان، چهره های فرهنگی، ورزشی و رسانه ای که مشمول محدودیت شده بودند را مشمول عفو اعلام کرد.
    روایت دبیرکل کمیته المپیک در اینباره را ببینید!
  2. مراقبت و سخت گیری در صلاحیت
    برای مناصب و مراکز تصمیم ساز و…
    پیش از انتخابات اخیر با کاندیداها:
    “با خداوند عهد کنید اگر موفق شدید کارگزاران خود را از کسانی قرار ندهید که ذره ای با انقلاب زاویه دارند”(۱۴۰۳/۴/۵)
    هشدار دوباره درباره نفوذ:
    “نمی‌شود ملت ایران قبول کند که همان پرچم‌ها به وسیله افراد نفوذی، به وسیله انسان‌های فریب‌خورده در داخل کشور برافراشته بشود.
    این پرچم، پرچم نفوذ فرهنگی و سبک زندگی دشمن و وسوسه‌های خصمانه دشمن نباید در داخل کشور در دستگاه‌های مختلف ما برافراشته شود. باید مراقبت کرد، همه موظفند. در وزارت آموزش و پرورش باید مراقبت کرد، در صدا و سیما باید مراقبت کرد، در مطبوعات باید مراقبت کرد، در وزارت علوم و وزارت بهداشت که محل تربیت جوانهاست باید مراقبت کرد. آنجا دشمن به وسیله رزمندگان ما شکست خورد نباید گذاشت آن دشمن شکست خورده در داخل کشور با انحاء حیله‌ها و ترفندها کار خودش را دنبال کند و انجام دهد.”(۱۴۰۳/۷/۴)
    جمع بندی:
    در اسلام برای شهروند معمولی اصل بر برائت است. (اصل۳۷قانون اساسی)
    هر حضور اعتراضی الزاما جرم و بغی نیست حتی اگر همراه با خطاهایی باشد.(۱۱مهر۱۴۰۱ رهبر انقلاب)
    در صورت اثبات جرم هم بخشش در هنگام پیروزی، “زکات قدرت” است. بخشش مشرکانِ جنگ افروز، پس از فتح مکه از آن قبیل بود.
    با این عفو، تحصیل و کار و سایر حقوق شهروندی آزاد می شود. (عفو معیاری رهبری در ۱۴۰۱ و سریانش به نظام اداری توسط شهید رئیسی)
    اصل میل کردن به صفر در زندانی سیاسی، رفتن به سمت سیره امیرالمومنین(ع) است.
    لکن در تصدی مناصب حکومت، اصل بر برائت نیست و “احراز صلاحیت”، شرط است.
    بدون این احرازها، نفوذ شکل می گیرد.
    (پیامبر(ص) خلافت و حکمرانی را بر همان طلقاء و آزاد شدگان فتح مکه ممنوع و حرام اعلام کرد)
    در این صلاحیت ها الاولی فالاولی حاکم است یعنی هرچه منصب مهمتر، صلاحیت باید بیشتر ثابت باشد. زاویه دارها با انقلاب نباید در مناصب مهم بنشینند. (رهبر انقلاب۱۴۰۳/۴/۵)
    کسانی که سوء پیشینه هم ندارند، با ریب و شک در بقاء صلاحیت ها قابل تعویض اند (فائده قاعده۱۴۷ القواعد و الفوائد) در اینجا شهادت مراکز حفاظتی و اطلاعاتیِ امین کفایت می کند (عهدنامه مالک اشتر فراز مربوط به کارگزاران) و مثل قسم اول نیست که اثباتش دادگاه صالحه بخواهد.

 

مطالب تکمیلی:

 

محسن قنبریان ۱۴۰۳/۷/۵

حاکمیت اسلامی باید امکان اعتراض را ایجاد کند

  • اعتراض یک امر طرفینی است. هم باید فرهنگ اعتراض را به مردم آموزش داد تا بتواند اعتراضشان را طوری مدیریت کنند که به هائشات نکشد و هم حاکمیت وظیفه دارد امکان این اعتراض را فراهم کند
  • نمی شود همیشه انگشت اتهام را به سمت مردم گرفت که دشمن از اعتراض شما سوءاستفاده کرد. دشمن همیشه هست، مشکل هم همیشه هست، پس هیچگاه حل نمیشود
  • در شرایط غیر بحرانی حاکمیت باید به فکر فراهم کردن زیر ساخت اعتراض به صورت عمومی باشد تا بدین واسطه از وقوع بحران جلوگیری کند

حجت الاسلام محسن قنبریان
ویژه برنامه علامت، شبکه دوم سیما

الگویی که باید روی دست گرفت، نه زیر پا گذاشت!

 

گفتگوی اختصاصی مستضعفین تی‌وی با علیرضا میرغفاری، رئیس کانون انجمن‌های صنفی کارگران پالایشگاه‌های گاز استان بوشهر

میرغفاری در این گفتگو از تبعیض‌های عجیبی می‌گوید که سال‌ها بین نیروهای شاغل در پالایشگاه‌ها وجود داشته؛ از تبعیض در کیفیت غذا و سالن غذاخوری گرفته تا تبعیض در سرویس ایاب و ذهاب و ساعت کارکرد موظفی و…

ولی حالا طی یک‌سال و نیمی که انجمن صنفی کارگری شکل گرفته، مصادیق تبعیض یکی یکی دارد از بین می‌رود و کارگران هم کم‌کم دارند طعم عدالت را می‌چشند.

هر چند هنوز راه زیادی تا رفع کامل تبعیض‌ها باقی مانده؛ منتها همین تجربه‌ی کوتاه، نشان می‌دهد این راه رفتنی است.

تجربه‌ای که به ما می‌گوید عقب ماندگی در عدالت صرفاً به خاطر حضور فلان حزب و جریان در مجلس و دولت یا فلان فرد در دستگاه قضا نیست، که با آمد و رفت آدم‌ها هم جبران شود؛ بلکه نقش‌آفرینی مردم شرط اساسی تحقق عدالت است و حاکمیت وظیفه دارد بستر لازم را فراهم کند تا مردم بتوانند برای تحقق قسط و عدل قیام کنند. (لیقوم الناس بالقسط)

اصل ۱۰۴ قانون اساسی یکی از همین بسترهاست که این انجمن صنفی هم بر اساس آن تشکیل شده است؛ و حالا به صورت عینی یک الگوی شورای مردمی را دارد ارائه می‌دهد تا باور کنیم اگر به شوراهای مردمی قدرت قانونی بدهیم، عدالت سریع‌تر و بهتر محقق می‌شود.

اما اگر به جای ترویج و تکثیر این الگوها، با نگاه‌های غلط سیاسی-امنیتی، سرکوب یا محدود شوند، تبعیض تشدید، و عدالت دست نیافتنی‌تر می‌شود!

جلوگیری از اجتماعات قانونی را تقبیح می‌کنیم

من همیشه حمله به اجتماعاتی را که بر طبق موازین قانونی برگزار می‌شود، تقبیح کرده‌ام و در نماز جمعه‌ی کاشان نیز بار دیگر این عمل را محکوم کردم؛ زیرا معتقدم که اجتماعات باید بر طبق قانون اساسی و در جهت بالا بردن امکان خودسازی برای فرد و جامعه‌ی انقلابی ما، از هر گونه تعرضی مصون باشند.

سخنرانی‌ها و مصاحبه‌های شهید آیت‌الله دکتر بهشتی، ج۳، ص۶۰۱