بایگانی دسته: سخنرانیها
سخنرانی «نکاتی درمورد حضرت بقیهالله و یاران ایشان»
محفل هفتگی نفس عمیق
سخنرانی حجتالاسلام محسن قنبریان
زمان| ۱۴ بهمنماه ۱۴۰۴
موضوع | نکاتی درمورد حضرت بقیهالله و یاران ایشان
دانلود سخنرانی «نکاتی درمورد حضرت بقیهالله و یاران ایشان» | “دانلود از پیوند کمکی”
سخنرانی/ شرح خطبه ۲۱۶
درسهای نهجالبلاغه | شرح خطبه ۲۱۶
جلسهٔ نوزدهم | ۱۰ بهمن ۱۴۰۴پ
حجت الاسلام محسن قنبریان | قم؛ هیئت راه فاطمه
دانلود سخنرانی «شرح خطبه ۲۱۶» | “دانلود از پیوند کمکی“
خطّ بطلان بر فرهنگِ تملّق؛ آدابِ تعاملِ علوی میان حاکم و مردم
جلسهٔ نوزدهم و پایانی از سلسلهمباحثِ شرح خطبهٔ ۲۱۶ نهجالبلاغه، بر آخرین فرازهای این خطبهٔ شریف تمرکز دارد؛ جایی که امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) در پاسخ به مدح و ثنای افراطیِ یکی از یاران، اصول بنیادینِ «فرهنگ گفتوگو با حاکم» را تبیین میفرماید. ما در این بخش با دستوری مواجه هستیم که نهتنها یک توصیهٔ اخلاقی، بلکه فرمانی حکومتی برای تنظیمِ روابطِ متقابل میانِ «امام» و «امّت» است. حضرت در این فراز، خطِ بطلانی بر فرهنگِ تملّق و استبدادپذیری میکشد و راه را برای نقدِ سازنده و تعاملِ بیلکنت هموار میسازد.
۱. فرهنگِ گفتوگو و تعامل میانِ حاکم و مردم
۲. درمانِ تکبّر: انحطاط إلیالله و شهودِ عظمت پروردگار
۳. جامعهٔ مقدّس: امنیتِ بیان برای طبقهٔ فرودست
۴. پرهیز از رفتارهای متظاهرانه و تملّقآمیز
۵. خطرِ «جبّاربودن» برای عالمانِ دینی
۶. تواضعِ معصوم: من فراتر از خطا نیستم!
۷. احکامِ فقهیِ «تشبّه به جبّاران»
۸. نقدِ استقبالهای تشریفاتی
۹. نتیجهگیری
سخنرانی/ اعتراض، چرا و چگونه؟
شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمّار | ۶ بهمن ۱۴۰۴ | تهران؛ سینما بهمن
حجت الاسلام قنبریان
این ارائه، به تبیینِ ضرورتِ «نامگذاری دقیق» برای پدیدههای اجتماعی و پرهیز از تقلیلگرایی در تحلیل ناآرامیهای اخیر میپردازد. با استناد به سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)، چهار مفهومِ «اعتراض»، «هائشات» (ناآرامیهای کور)، «غارات» (تروریسم دشمن) و «بَغی» (شورش مسلّحانه) از یکدیگر تفکیک شدهاند تا از صدور حکم واحد برای همهٔ معترضان جلوگیری شود. متن با طرح «الهیات اعتراض»، تخطئه و انتقاد را طبق دیدگاه امام خمینی (ره) و قرآن کریم، نه تهدید، بلکه «هدیهای الهی» و فرصتی برای بازگشت به ارزشها در نظام اسلامی میداند. در نهایت، راهکار عملی برای جمع میان «آرمانگرایی علوی» و مقابله با سوءاستفادهٔ دشمن، «مُظاهره» یا همان تشکّلیابی و کانالکشیِ اعتراضات از طریق نهادهای مدنی و اصناف معرفی میشود؛ راهکاری که با اجرای اصل ۲۶ قانون اساسی (حقّ تشکّلیابی)، بارِ امنیتی را از دوشِ اصل ۲۷ (حقّ تجمّعات) برداشته و اعتراض را به مجاری قانونی و مؤثر هدایت میکند.
- ضرورت «نامگذاری جامع» برای پدیدههای اجتماعی و آسیبشناسیِ تقلیلگرایی در نامگذاری
- گونهشناسی ناآرامیها در سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)
- تحلیل وقایع اخیر: تفکیک «سرِ جنگی» از بدنهٔ اعتراض
- الهیات اعتراض: تخطئه به مثابه هدیهٔ الهی
- مبانی قانونی و قرآنیِ حقّ اعتراض
- راهکار عملی: تشکّلیابی و «مُظاهره»
دانلود سخنرانی «اعتراض، چرا و چگونه؟» | “دانلود از پیوند کمکی”
مبانیِ الهیاتی و فقهی اصل ۲۷ | مبتنی بر نظرات امام خمینی (ره)
اعتراض، چرا و چگونه؟
چکیدهای از ارائۀ استاد محسن قنبریان در شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمّار | ۶ بهمن ۱۴۰۴
ترسیم فضای تجاری شهر مکه پیش از بعثت
دانلود سخنرانی «ترسیم فضای تجاری شهر مکه پیش از بعثت» | “دانلود از پیوند کمکی”
سخنرانی/ ایده، محتوا، کُنش
ایده
- راهبردی که درون جامعه و سر مرزها، نقص ها و امکان ها، تهدیدات و گلایا و… را ببینند و در یک خط منسجم جمع کند
- راهبرد: دشمنی با آمریکا و اسلام آمریکایی
- تاکتیک: دشمنی با «مَن قال» آمریکا و مقابله با «ماقال» اسلام آمریکایی در این شرایط
- ایده: احیای روز جهانی مستضعفین در جشن های نیمه شعبان در راستای مبارزه دو وجهی فوق/ تجربه خوانی…
محتوا
- روایتی از امام سجاد(ع)
- نکات بدیع و فوق العاده آیه ۱۱۶هود در جهت آن راهبرد و ایده
کُنش
کمک به مردم در جهت تحقق سیاست های درست تر در این شرایط نه صرفاً موضع گیری یا انتقاد!
- دو مدخل لازم در اینباره:
پیشرفت همه جانبه/ پیشرفت مردم پایه
(خوانش همین دو در سیره نبوی)
- راه حل دراز مدت در کمک به طبقات محروم
- راه حل های کوتاه مدت در این شرایط:
– از موضع عملی در ماجرای ارز!
– تا موضع درست در کالا برگ!
– تا بهترین نحوه افزایش حقوق!
و…
دانلود سخنرانی «ایده، محتوا، کُنش» | “دانلود پیوند کمکی”
* اگر مفید دیدید گوش دادنش به مبلّغین و فعالین سیاسی اجتماعی پیشنهاد دهید!
پـروازِ تهــران – کــوفه!
الگوی «عدالت علوی» در عبور از بحران اجتماعی و و تنگناهای اقتصادی
سخنران: استاد قنبریان
دانلود سخنرانی «پـروازِ تهــران – کــوفه!» | “دانلود از پیوند کمکی“
نمای کلی وضعیت اقتصادی پیش از حکومت امیرالمؤمنین(ع)
×انحراف از بعثت به تقلب اموی
×بحران اقتصاد جنگپایه و رکورد به دلیل توقف فتوحات و کاهش خراج و جزیه
×میراث تورم و سقوط ارزش پول
×تجمع ثروت در دست اشراف و انحصارات
تدابیر اصلاحی حکومت علوی
×انتقال مرکز ثقل اقتصاد از نهاد قدرت و سیاست به آحاد مردم
×مبارزه با تعارض منافع و بنگاهداری دولتی، منع ورود مقامات به معاملات، ابطال انحصارات
×هدایت سرمایه به تولید و مالیات بر اشرافیت
×استقلال پولی و اصلاح نظام بازار، ضرب اولین سکه اسلامی و طراحی مدل «بیع سَمح»
×نظام حمایتی و تضمین حقوق اجتماعی، رسمیت بخشیدن به حق اعتراض(مظاهره)
مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ
سخنرانی/ “هادی” به چه؟!
همه ائمه، هادی اند(ائمه هدی) ؛ چرا لقب مشهور امام دهم نزد شیعیان، “هادی” شد؟!
چکیده سخنرانی حجت الاسلام قنبریان
شب شهادت امام هادی(ع)/۲دی۱۴۰۴
دانلود سخنرانی «”هادی” به چه؟!» | “دانلود از پیوند کمکی”
توحید اصل بود و شرک، عارض!
اول توحید بود، شرک بعدا عارض شد؛ حالا یا با شبهه یا اشتباه گرفتن برخی معارف(مثل مدبّرات امر و مقامات اولیاء).
اما دستگاه جور و طاغوت در آن دمید. شرک تئوری جامعه طبقاتی شد! تا حکومت شاهانِ نیمه خدا و نژاد الوهی(!) ، بر بندگان مشروع باشد[۱]!
اولیاء الهی، تنها مسیر توحید!
اولیاء الهی نه فقط از حیث پیام آوری خدا و ابلاغ احکام بلکه از حیث “وصف توحیدی از خداوند”، تنها مجرای توحیدند.
قرآن می فرماید: سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ
یعنی خداوند منزه و مبرا از همه توصیفات است، الا وصفِ عباد مخلَص (خالص شده).
کسانی که خداوند خالصشان کرده و به کلی از غیر خداوند خالی اند. فقط خدا را می بینند و هرچیزی را با خدا می بینند. فقط توصیف اینان از خداوند درست است[۲].
آخرین مرحله وصف الهی، توصیف زبانی است. اینان اول با وجود خویش ، صفات و افعال الهی را وصف می کنند.
چون از خود و غیر خالی اند، مثل تصویر در آینه برای خدا می شوند؛ مظهر علم و قدرت، رحمت و حکمت و… او می شوند.
سایه اند، اما سایه بی نهایت. لذا عین فقر و بندگی در محضر الهی اند.
وقتی عیسی(ع) با دستش از گِل پرنده خلق و در آن می دمد و به اذن الله پرنده واقعی می شود؛ صفتِ خالق، در عینیت تجلی می کند و خالق، وصف می شود[۳].
نقشه دستگاه جور و گفتمان شرک!
مقابل این “اولیاءِ خدانما”، دستگاه طاغوت که تئوری خود(شرک) را در خطر می بیند دو کار می کند:
۱. مبارزه سیاسی و اجتماعی با این اولیاء برای ابقای جور و تبعیض.
۲. تحریف فکری و فرهنگی آنان برای ابقای شرک!
از جمله برنامه های آنان در قسم دوم، تاسیس یا ترویج غلو برای اولیای الهی است!
غلو، خدا خوانیِ اولیاء به جای خدانمایی آنهاست.
این گونه هم شرک می ماند، هم زمینه اتهام به اولیاء در مبارزه سیاسی با آنها فراهم می شود! (دقت کنید)
لذا می بینید اتهام زندانی شدن امام رضا(ع) در سرخس این میشود که او مردم را بندگان خود می داند!(روایت اباصلت)
یا در روایت ابن اورمه ، زندان بان امام هادی(ع) -بنام سعید حاجب- به او می گوید: می خواهی خدایت را نشانت دهم؟!
ابن اورمه: سبحان الله خدا که با چشم قابل دیدن نیست؟!
سعید حاجب: همو که امامش می خوانید!
یعنی دستگاه طاغوتی، امام را به خدا ترجمه کرده بود تا بتواند امام هادی(ع) را در حجره ای کنار یک قبر کَنده شده حبس کند!
این ترجمه با سوار شدن بر کار غُلات انجام می شود همانها که گاه از سر محبت، مبالغه کرده و گاه بازی می خورند یا دنیا طلبی بدان سو سوقشان می دهد.
دوره اوج غُلات!
دوره امام هادی(ع) یکی از ادوار اوج غُلات است.
ابن حسکه قمی، شاگردش ابن بابای قمی، فارس بن حاتم(که دوره ای وکیل حضرت هم بوده)، قاسم بن یقطینی،نُصیری و…
از غلات این دوره اند. همه امام هادی(ع) را خدا و خود را نبیّ او می خوانند!
در شرایط عدم دسترسی به امام با حصر خانگی ، اینان اول خود را “بابِ” امام معرفی می کنند و بعد غلو بالا می گیرد ؛ امام ، خدا و اینان نبیّ می شوند!
کار بدان جا می کشد که از زنان هم ادعای عجیب شنیده شود. “زینب کذّابه” خود را زینب کبری(س) خواند! متوکل برایش معرکه گرفت تا امام هادی(ع) فتنه را خواباند. فرمود اگر راست می گویی در قفس حیوانات درنده برو! چون فرزند فاطمه(س) را نمی خورند.
خود رفت و شیران گرسنه سر بر آستانش ساییدند تا زینب، اعتراف به دروغ کرد.
شاهکار امام هادی(ع)
امام هادی(ع) مقابل آن نقشه دستگاه جور و بازتولید تئوری شرک و بستن راه توحید با غلو چه کرد؟!
۱) موضع گیری قاطع علیه همه غُلات:
دستور صریح به بیزاری جستن شیعیان از غلات و لعن علنی آنها. حتی دستور قتل آنها که برخی مثل فارس را یکی از شیعیان کشت!
۲) هدایت به اولیاء خدانما نه خدایگان:
زیارت جامعه کبیره، انشاء ایشان است. هم در جامع بودنِ زیارت، برای همه ائمه بی نظیر است؛ هم در اوج معانی. این زیارت با شهادت به توحید و نبوت خاتم، خدایی و نبوت را از ائمه دور اما مظهریت الهی و خدانمایی آنها را بانگ می زند؛ تا تنها راه توحید (که بیان شد) را تجدید کند. (تامل کنید)
۳. گستره عینی این نگاه توحیدی به امامت:
امام هادی(ع) نه فقط با بستن راه شرک غالیان و تاسیس زیارت جامعه، تنها راه توحید را نشان داد، بلکه خود بعنوان امامِ حاضر، نمود آن شد.
کرامات بسیار او موجب شد عمل نذر نه مختص ما شیعیان که حتی به درون دربار و در جامعه مسیحیان معاصر امام راه یابد!
مادر متوکل برای شفای متوکل ۱۰۰۰۰ دینار نذر امام هادی(ع) کرد !
یک نصرانی احضار شده توسط دربار نیز ۱۰۰دینار نذر ایشان کرد و با کرامت ایشان راه خانه و پرداخت آن را یافت !
پس نذر و توسل را عملا گسترش داد و حتی دامنه اش را فراتر از شیعیان کشاند.
این مناسک توحیدی در کنار آن مبارزه با شرک غُلات و زیارت جامعه کبیره، هادی امت می شد به تنها مسیر توحید.
[۱] ر.ک: طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن . آیت الله خامنه ای
[۲] ر.ک: المیزان علامه طباطبایی ذیل این آیات
[۳] ر.ک: علی(ع) مظهر اسماء حسنای الهی
۱۶/ درسهای نهجالبلاغه
درسهای نهجالبلاغه | شرح خطبه ۲۱۶
جلسهٔ شانزدهم (۸۵) | ۲۱ آذر ۱۴۰۴
محسن قنبریان | هیئت راه فاطمه | قم
دانلود سخنرانی «۱۶/ درسهای نهجالبلاغه» | “دانلود از پیوند کمکی”
درمانِ توحیدی در اصلاحِ حکمرانی
فرازهای پایانیِ خطبه ۲۱۶ نشان میدهد که امیرالمؤمنین (ع) «مدح و ثنا» نسبت به ولات (حاکمان) را براساسِ یک قاعدهٔ توحیدی ردّ میکند؛ قاعدهای که «رابطهٔ معکوس» میانِ «عظمت خدا» و «کوچکیِ ماسوا» است که هرگونه ستایشِ حاکم را بیجا، و کبریا (بزرگانگاری) را منحصر به خدا میداند. درنتیجه، رابطهٔ حاکم و مردم باید برمبنای مطالبهٔ «حقوق» و انجام تکالیف باشد، نه تملّقگویی به حاکم مانند جبّاران، چراکه «پروژهٔ عدالت» هنوز ناتمام است.
- قاعدهٔ زیربنایی: نسبتی معکوس میانِ عظمتِ خالق و مخلوق
- قابل میان «حقوق» و «مدح»
- آفتِ ولات و انحصار کبریا در خدا
- عرفان و حکمرانی: خدا و مردم
- عدالت؛ «پروژهام تموم نشده»
- دستورِ نهایی: با من مثل جبّاران حرف نزنید
۱۵/ درسهای نهجالبلاغه
درسهای نهجالبلاغه | شرح خطبه ۲۱۶
جلسهٔ پانزدهم (۸۴) | ۷ آذر ۱۴۰۴
محسن قنبریان | هیئت راه فاطمه | قم
دانلود سخنرانی «۱۵/ درسهای نهجالبلاغه» | “دانلود از پیوند کمکی”
حقّ «تشکّل» و «تجمّع» برای إصلاحِ امور
بر اساسِ آموزههای نهجالبلاغه و سیرهٔ علوی، «حُسن تعاون» تنها یک توصیهٔ اخلاقیِ فردی نیست، بلکه یک دستورِ راهبردی برای «استقامت بر حقوق اساسی» است که ملازمش؛ بهرسمیتشناختنِ «تشکّلیابی» (اصل ۲۶) و «تجمّعات/مظاهرات» (اصل ۲۷) را بهعنوانِ ابزارهای تحقِق این استقامت، ایجاب میکند. حاکمیت نمیتواند مردم را به استقامت فراخواند اما ابزارهای جمعیِ تحقّق آن را سلب نماید.
- تبیین جایگاه «حُسن تعاون» در حقوق متقابل
شمولیتِ نیاز به تعاون
أبعاد دوگانهٔ تعاون - استدلال بر «ضرورت تشکّلیابی» (مبانی اصل ۲۶ قانون اساسی)
ملازمهٔ عقلانی بین «دستور به استقامت» و «ابزار آن»
«تشکّل» بهمثابهٔ مصداقِ «حُسن تعاون»
خطرِ «سلطه»، در فقدانِ «تعاون» - تبیین مشروعیتِ «مظاهره» و تجمّعات (مبانی اصل ۲۷ قانون اساسی)
معنای لغوی و اصطلاحی
تفکیکِ أحکامِ «مظاهره»
کارکردِ مظاهره - شواهد روایی و سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)
ماجرای مواجه با تجمّع أهل ذمّه
پیمان «حِلفُ الفُضول»