«اصل حرف» قاضی زاده درست است؛ که همان «رهبری مردم» است؛ لایق فحشش خود اوست!
مردم انقلابی باید «قدر این مرتبه» را بشناسند و از «بازیگری در ساخت سیاست» (بلکه رهبری مذاکرات) به «تماشاگری» تنزّل نکنند؛ که در آن صورت بین میدان نظامی و دیپلماسی با توئیت بازی های ترامپ، متحیر، مردد و بدبین می شوند و جنگ برده را می بازند!
از هفته اولِ جنگ که بدتر نشده؛«رهبری مردم» در خیابان، به جای «مراسم عزا» چنین کرد:
- ثبات در کشور آفرید،
- اجزای اصل ۱۱۰ را در مدار انداخت،
- مقابل ایده های غیر قانون اساسی (مثل تعویق انتخاب رهبر) ایستاد،
- برای رفع شبهات، «امکان سازی» خبرگان حضوری کرد،
- اراده ترامپ بر نتیجه را شکست،
- نتیجه را از خبرگان مطالبه کرد!
حالا:
- مطالبات مردم، در چارچوب ۱۰بندی مذاکرات آمده،
- «ضمانت عینی» (اِعمال حاکمیت بر تنگه) باقیست و باید مراقب استمرار باشد،
- با «نقض آتش بس» مانع مذاکره شود،
- در «مذاکراتِ مأذون رهبر» اگر ترامپ بخواهد ۱۵ماده ای خود را هم طرح کند(متاسفانه توئیت عراقچی!)؛ «خط قرمزهای مسلّم» (موشکی، جبهه مقاومت، غنی سازی صفر) را خیابان به هیچ مذاکره کننده ای اجازه نمی دهد!(توئیت کارشناس مزدور)
- بیش از این هم می تواند «امکان سازی» برای «نتایج بهتر» کند (طرحش در مجالی دیگر)
تنزل از این مرتبه یعنی:
- پذیرش نامحرمی خود،
- تفرقه با بازیگران دیگرِ ساخت سیاست و تصمیم،
- تنزل به حمایت صرف،جای تأثیر در تصمیم،
- سایش احتمالی در مطالبات و حتی تبدیل «مهادنه»(آتش بس) به «مداهنه»( سازش)!
محسن قنبریان