(سه درس از سید شهید مقاومت)

1. دشمن کمتر از «نان یا سلاح؟» راضی نمی شود!
   مقاومت، با سلاح، نان را حفظ می کند:
   «به کسی که ما را میان دو گزینه قرار میدهد: یا تو را با سلاح میکشیم یا با گرسنگی»!
   میگویم: سلاح ما در دستانمان باقی خواهد ماند، گرسنه نخواهیم شد و ما تو را خواهیم کشت[۱].»
2. سلاح، غارت را پس می زد؛ برای نان از مردمِ خود باید «امکان» ساخت؛ امکان غیر آمریکایی:
   « ما به عنوان حــزب الله از لبنانی ها مـی خـواهـیـم کــه در نـبـرد احــیــای بـخـشهـای کــشــاورزی و صنعتی، به سوی یک رنسانس کشاورزی و صنعتی به عنوان شرط لازم برای پایداری، مقابله با گرسنگی و زنده ماندن با عزت، بجنگند. این عنوان کلی است.
   اینجا ما باید به عنوان لبنانی، دولت، مردم، احزاب، نیروها، تعاونیها، بازرگانان و غیره به یکدیگر کمک کنیم. این مردم چگونه می توانند کشت کنند و هزینه تولید را برایشان کاهش دهند؟ و ا گـر آنها کشت و تولید می کنند،چگونه باید به آنها کمک کنیم تا محصول را در بازارهای محلی و خارجی بفروشند؟ همه ما باید در کل این فرآیند همکاری کنیم[۲]».
3. نسبت هسته مقاوم تر (مثل حزب الله/مثل تجمعات خیابان) با همه مردم کشور:
   «بدون مردم، مـا ماهیانی هستیم کـه می میریم[۳]»!
   باید همه را شریفترین بدانی تا «زبان صدق» شوی و حرکت بیافرینی!

محسن قنبریان ۱۴٠۵/۷/۴

[۱] بیانات درباره آخرین تحولات امنیتی، سیاسی و…  ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰

[۲] بیانات پیرامون تحولات داخلی و منطقه ای  ۰۸ جوالی ۲۰۲۰

[۳] مصاحبه با الجزیره – ۲۳ جولای ۲۰۰۷