«مومنین» حق ندارند اگر نسبت به کسی سو ظن داشتند، آن را بیان کنند « إنّ بعض الظن إثم» این را می گوید.
پس تهمت و بیان بدبینی نسبت به مسئولین ممنوع!
«مسئولین» هم باید یکی از محک ها و أَمارات را حس عمومی مردم مومن و در صحنه بدانند.
امیرالمومنین(ع) فرمود:« از حدس و گمانهای مؤمنان بترسید زیرا خداوند حق را بر زبانهای آنان قرار داده است» ( حکمت۳۰۹)
قاطبه مردم حاضر در صحنه (بدون اینکه تهمت جاسوس و خائن به کسی بزنند) از مذاکره دوباره با آمریکا بد گمان اند!
دو بار مذاکره اش به جنگ و بار اخیر هم به اقدام محاصره دریایی کشید!
پس بد گمانی شان ناموجّه نیست.
از رسانه های رژیم، واشنگتن پستِ آمریکایی و شورای امنیت روسیه هم خبر می رسد که اینبار هم زیر پوشش مذاکره، احتمال حمله دوباره هست!
اینها هم مؤید آن بدگمانیِ عمومیِ میادین می شود.
اگر باز چنین شود، حتی احمق ها هم به ما کاپ اخلاق نمی دهند!
ظاهراً امکان های دیگر برای پایان بندی جنگ، غیر از میزِ مذاکره آمریکایی هم متصور است:
۱) اجازه نقض آتش بس درباره طرفی که «هر بار عهد شکنی می کند» و اینبار هم «خوف خیانت از او هست».( آیات ۵۶تا ۵۸ انفال)
۲) مذاکره عربی_اسلامی هم می تواند جای مذاکره با آمریکا بنشیند.
اگر واقعاً دست نظامی مان برتر بوده و عملا تحریم های او هم با تنگه بی اثر شده، عمده ۱۰شرط بیانیه شعام را شاید با هم پیمانان عربِ آمریکا در منطقه بهتر بتوان جلو برد.
وقتش نرسیده طرحی نو در اندازیم؟!
محسن قنبریان ۱۴۰۵/۱/۲۶