پیشنهاد احزاب سیاسی متاسفانه بیش از آنکه ناظر به منافع ملی و عمومی مردم باشد، شعبده ای جناحی و برای بالاکشیدن خود است.

لذاپیشنهاد “استعفا”ی روحانی توسط اصلاح طلبان و طرح “استیضاح” او توسط اصولگرایان نیاز به تٲمل ملی دارد.

راستش رهبری با حمایت از مصوبه سران چون در قامت رئیس اصولگرایان حاضر نشد آنها را شوکه کرد و اصلاح طلبان را هم غافلگیر کرد که رئیس اصلاحات از آن به نجات دولت تعبیر کرد.

اما فارغ از قبیله گرائی های جناحی و ترجیح مصالح حزبی بر ملی خوب است به این مهم بیشتر اندیشیده شود که آیا تعویض ناکارآمدی حتما باید پس از اتمام دوره انتخاب باشد؟!

دراینباره یادداشت ناکارآمدی و نامقبولی و مصالح تصنعی! را ملاحظه فرمایید.

متن کامل مصاحبه خبرگزاری مهر با حجت الاسلام قنبریان را با عنوان “بسط توحید، مبارزه با اشرافیت و تکریم انسان؛ سه هدف قیام عاشورا” در لینک زیر مطالعه کنید.

http://mehrnews.com/news/4714620

وقتی به فرمان ابن زیاد، سیدالشهدا(ع) در زمین بی آب و پناه کربلا سکونت داده شد؛ فرستاده ای را با نامه ای فرستاد: “ای حسین! به من خبر رسیده که به کربلا وارد شده ای؛ یزید برای من نوشته که بر بستر نرم نخوابم و آرام نگیرم و غذای سیر نخورم تا تو را به خدای خبیر ملحق سازم، یا آنکه تسلیم من و حکم یزید شوی. والسلام”.

سیدالاحرار به محض خواندن، نامه را دور انداخت!

حامل نامه گفت: پاسخ نامه را بده!

فرمود: “این نامه پاسخ ندارد”!

امام صادق(ع) فرمود: “برای خدای عزوجل بندگانی است…که بوسیله آنان ضیم و ننگ از بندگان دفع میشود…” (معانی الاخبارص۱۶).

اخبار سرو بستنی با روکش طلا و اخیرا پیتزا با روکش طلا را شنیده اید. قیمت هنگفت آنها که حدود نیم یا یک سوم مزد یک کارگر است را هم میدانید!

برخی به اشتباه این موارد را “اسراف” می خوانند و از این حیث حرام!

در حالیکه اینها از مصادیق “تبذیر” است که قرآن آنرا “اخوت با شیطان” می خواند(۲۷/إسراء) و غیر کبیره بودن گناه آن اثر فقهی متفاوتی با اسراف دارد.

اسراف، مصرف کردن مال در جای مناسب خود است اما بیش از حد نیاز. اما تبذیر، هزینه کردن مال است در غیر جای مناسب خود حتی اگر خیلی زیاد نباشد!(مستمسک العروه/حکیم ج۷ص۳۳۹) مثلا شیر برای خوردن است اگر پهلوی صفتی، وان حمام را از آن پر و درش آب تنی کرد میشود تبذیر.

ثمره فقهی این است که اگر این موارد صدق تبذیر کرد، غیر از حکم تکلیفی (حرمت و گناه کبیره)، حکم وضعی حَجر هم برای صاحبش ثابت است! او شرعا “سفیه”است. و به حکم حاکم از تصرف در همه اموالش ممنوع می گردد(جواهر الکلام ج۲۶ص۵۲)!

اینکه چنین غذاهایی از مصداق تبذیر و موجب سفه و حجر است بسیاری از فقهاء فتوا دارند و برخی ادعای عدم اختلاف فقهاء در آن(ر.ک:مفتاح الکرامه ج۵ص۲۵۴)

بدین طریق مولتی میلیاردرهای هنجارشکن را شرعا میشود در همه اموالشان ممنوع التصرف کرد!

واشنتگن پست گزارشی از مانور تجمل آقازاده های مسرف و دارای رانت در ایران که موجب خشم عمومی مردم شده اند نوشت. از خودروهای لوکس و اقامتگاه های مجللشان گزارش داد و افزود: “اما تعداد کمی در ایران می‌توانند با توجه به افزایش هزینه‌ها و کاهش توان مالی از چنین آسایشی برخوردار باشند”!

چندی پیش پمپئو نیز در سخنانی تحریک آمیز مثل همین سخنان را گفته بود!

جالب اینکه ریچارد نفیو(طراح تحریم هوشمند ایران) در کتابش صراحتا هوشمندی تحریم را به این مثال میزند که مانع واردات کالاهای لوکس به ایران نشدیم تا تجمل طبقه بهره مند موجب شکستن استقامت عمومی مردم شود!

یعنی با دستی مانور تجمل آقازادگی را مهندسی کن و با دست دیگر از نداری مردم و تبعیض و مشکل آقازادگی و فرهنگ “تبار گماری”(Nepotism) برای مردم حرف و گزارش تهیه کن!

برای انتقاد از اشرافیت مذهبی در دادگاه، دادیار محترم می گفت: حاج آقا، ترامپ که میخواهد ریشه روحانیت و نظام را بکند شما چرا کمک کنید؟!!

اینبار شاید هر مومن انقلابی مطالبه گری از آسیب های درونی نظام انتقاد و علیه آقازادگان مسرف یا برخی پدران بدتر از خودشان گفت و نوشت، متن واشنگتن پست و حرفهای پمپئو هم ضمیمه پرونده شود که حرفها و اقدامات شما قطعه ای از پازل آمریکاست!!!

مغز متفکر اصلاحات هم همین روزها از شکاف پایین شهر-بالای شهر و ظرفیت شورش اجتماعی اش نوشت !

به این می گوید: دابل برد!

مطالبه به حق انقلابی، شورش آمریکایی شود، برد آنهاست! کرم آقازادگی فاسد و رانت هم در تنه انقلاب بماند، برد!

حال مردم انقلابیِ آمریکاستیز چگونه در ۴۰سالگی انقلاب خود را از فاسدان و مسرفان بیمه و همزمان آمریکایی ها را پشیمان کنند؟ هنر لشکر مومن مطالبه گر است.