بعضی فکر می کنند هر تئوری با کلمات مقدس تر آمد درست تر است!

دولت اول اموی، بیت المال را “مال الله” می خواند! که به توحید هم نزدیکتر است!

اما دعوای شاگردان امیرالمومنین(ع) با آنها سر همین لفظ بود!

همه چیز مال خداست اما آنجا که کلیدش در جیب توست، “بیت المال مسلمین” است؛ یعنی برای سرانه مسلمانها درش سهم است!

حزب اموی می خواست “مال الله” بخواند و خودش را “خلیفه الله” تا هرچه دلش خواست با بیت المال بکند و به کسی مربوط نباشد!

* برای قضاوت بهتر:

فایل صوتی کامل و چکیده را از اینجا دسترسی داشته باشید.

حجت الاسلام قنبریان

آیه ۱۱۶ هود می پرسد: چرا اولوا بقیه نیستید!

• اولوا بقیه، رهسپار بقیه الله اند!
• و اینها فقط به یک وصف توصیف میشوند: نهی از فساد در زمین!

امام خمینی ما را پای این آیه آورد!

• حالا بگو دینداری مردم ایران بهتر شده یا پسرفت کرده؟!

امام همه آن را در دو کلمه خلاصه کرد: مبارزه با آمریکا و اسلام آمریکایی!

• اسلام آمریکایی یعنی چه؟!

هیچ جمکران و مسجد سهله ای بیشتر از این اولوا بقیه شدن تورا به امام زمان(عج) نمی رساند!

فایل صوتی کامل این سخنرانی پرمطلب را اینجا بشنوید.

چکیده بحث را اینجا بخوانید.

حجت الاسلام قنبریان

محسن قنبریان در گفتگو با دانشجو:

بهتر است سر یقینی ها به اشتراک برسیم، امداد رساندن به یک فرد وقتی مورد تجاوز واقع می شود یک اجماع اخلاقی و عرفی در همه جای دنیاست.

اگر این مرحله را هم زیر سوال ببریم به این معناست که اگر کسی قربانی سرقت،تجاوز یا هر نوع شرارتی قرار گرفت کسی هیچ اقدامی نکند.

اینکه بگوییم اقدام شهید الداغی کاری نفله شدنی یا بیهوده است حرف اشتباهی است و وجدان عمومی بیدار جامعه این حرف‌‎ها را بر نمی‌تابد.

• جهان نیز فقط یک مکان نیست؛ یک “مکانت” است! دنیای فیزیکال پیرامون ما انسانها، “یک جهان اجتماعی” را هم در خود (یا بر خود) دارد که غیر انسانها فقط در آن دنیای فیزیکال با ما شریکند.
• جهان اجتماعی، مجموعه “اندیشه ها” و “انگیزه ها”، “ادراکات” و “تحریکات”، “افکار” و “امیال” ما را شکل دهی و “منتظم” می کند.
• این جهان اجتماعی می تواند پرده ای از غیبت بگیرد یا پرده ای بر آن بیفزاید! بستگی به آن “نظام اندیشه و انگیزه” ای که به ما می دهد دارد!
  یعنی می تواند ما را “هدایت” یا دچار “تیه” کند!
• بشارتها را در “تقویم”، تفسیر نکن و به “توقیت” دچار نشو!
  آنرا در “زمانه و مکانت ظهور” ببین!
  نگرانِ “سَهِّل مَخرجَه و اَوسِع مَنهَجَه” باش!
  جهان اجتماعی ای که پرده های غیبت را می کاهد و ظهور را نزدیک می کند؛ یا برآن می افزاید!

محسن قنبریان

ویدئو؛ برشی کوتاه از سلسله بحث وارثان کرب و بلا

فصل دوم: کوفه؛ نقطه، سرخط!

با حضور حجت الاسلام محسن قنبریان

شبکه دو / از شنبه ۱۹فروردین ساعت۲۲

موضوعات این ۷جلسه:

1. علی(ع) و نظام طبقاتی بازمانده از قبل!
2. علی(ع) و روحیه جمعی کوفه (بسیج ناشوندگی)!
3. علی(ع) و معضل خانواده!
4. علی(ع) و مساله زنان!
5. علی(ع) و معضل آقازادگی / سرخوردگی جوانان!
6. علی(ع)؛ اعتراضات، ناآرامی ها، حملات تروریستی!
7. علی(ع) و شورش اقلیت های مذهبی/ ارتدادهای جمعی!

* پیشنهاد نام فصل: “با علی(ع) از کوفه تا تهران” بود که بر “کوفه؛ نقطه، سرخط” توافق شد!

علاقه مندان به مباحث تاریخی_تطبیقی را به دیدن و پیگیری این برنامه دعوت کنید.

در ۶ماه گذشته بیش از ۵طرح برای مواجهه با بی حجابی را طرف بحث، نقد و ارزیابی یا مشورت بوده ام که همه در دو رکن شریک بودند:

1. تبدیل از جرم (مسئولیت کیفری) به تخلف (مسئولیت مدنی)!
2. کنترل دوربین به جای گشت ارشاد سابق!

دو نقد اساسی بنده هم به همین دو رکن بود:
– اول: بر اساس قوانینِ مسئولیت مدنی و کیفری این تبدیل قابل دفاع نیست. در شرع نیز اثبات حد یا مجازات برای برخی گناهان، نوعی رعایت کرامتِ مرتکب هست که در دادگاه بتواند از فهم و امکان شبهه، قصد و… دفاع کند؛ نه مثل تخلف مدنی(مثلا نبستن کمربند ایمنی)، بشکل هوشمند جریمه شود(تفصیل مطلب جای دیگر)
– دوم : هرطرحی که متکی به ولاء طرفینی افراد جامعه “در پناه و یاری دادن به هم”(۷۲انفال) و “امر و نهی کردن متقابل هم”(۷۱توبه) نباشد یا بدان ختم و واگذار نشود، محکوم به شکست خواهد بود.
شارع اسلام عمده رفع و دفع منکرات در فضای عمومی را با تذکر لسانی آحاد جامعه براساس آن زیرساخت، تنظیم کرده و سهم اندکی به برخورد یدی حاکمیت سپرده است. اگر جای عموم مردم، دوربین و پیامک هوشمند قرار گیرد عملا از آن نُرم جامعه ایمانی خارج میشود (تفصیل این مطلب نیز بیان شده)

پ. ن:
در بیان اخیر رئیس قوه قضاییه بنظر می رسد اشکال اول لحاظ شده که مجازات (جریمه یا محرومیت و…) برای مراتبی از بی حجابی، پس از دادگاه صالحه باشد؛ نه سامانه هوشمند یا گروه نیابتی ناظر و… (امیدوارم منظور سخنان همین باشد).
– برای رکن دوم هم احیای کامل اصل۸ قانون اساسی، بسته سیاستی و اجرایی می خواهد تا طرح عقیم نماند.

محسن قنبریان

اگر به برچسب “اقتصاد دستوری” رمی نشود؛ گوشه ای از مواجهه حضرت امیر(ع) با بازار فیزیکال عصر خویش است:

• محیط بازار بدون اجاره توسط حاکم در اختیار مردم است؛ بدون اینکه همه کارکُن دولت و اجیر او باشند! این کارپردازی حاکمیت، قیمت تمام شده را برای مردم کم می کرد.
• حکم بازار، حکم مسجد است؛ هرکس به غرفه ای سبقت گرفت تا شب از آن اوست؛ تا تحرک اقتصادی طبقات پایین را تامین کند و همه چیز برای برندگان تمام نشود.
• بازار تخصصی (راسته های خاص)، شفافیت اطلاعات و مقایسه اش، موجب تنظیم طبیعی قیمت هاست. اینجا هم بدین بهانه، بازار آزاد رقابتی آدام اسمیت شکل نمی گرفت!
• بر “احتکار منافع” کنار “احتکار کالا” نظارت می شود تا انحصار مجوزها و مانند آن شکل نگیرد.
• بر”تحکم در بیوعات” نظارت می شود تا تبانی قیمت و دامپینگ ها شکل نگیرد.

ذوالفقار نماد جهاد با کفر و نفاق بود که زیاد از او شنیده ایم؛ سبیبه نماد مبارزه با بغی اقتصادی و تجاوزهای بازار است که از آن کمتر شنیده ایم.

* برشی کوتاه از جلسه ۱۷ شرح نامه۵۳ است بحثی بسیار مهم که توصیه می کنیم کامل بشنوید.

محسن قنبریان

• غیبت، سنت در اولیاء خدا بوده؛ اولین اش -ادریس- ۲۰ سال و آخرینش، تا حالا ۱۱۸۴سال!
  اگر ۲۰ساله، ادریس برگشت و ولیّ ما نه؛ فرقش در ولیّ است، در محبت و ولایت اش!
• جبّاری، زمینِ مستضعفی را تصاحب کرد و او را کشت و ادریس را تهدید کرد؛ ادریس هم اجازه بارانِ شهر را از خدا به دست گرفت تا آنها را با قحطی ادب کند. ۲۰سال کافی بود…
• “زمین” را جبّاران تصاحب کردند و اولیاء را “قُتل مَن قُتل و سُبی مَن سُبی و اُقصی مَن اُقصی” کردند؛ ولیّ آخر، “منزل نمی کند الا به نوک کوه ها یا قعر دره ها”!
  اما باران را گرو برنداشت! جایش در خیمه ی تنهایی، “بِیُمنه رُزق الوَری” شد!
  ایستاده تا مردم بخواهند، با محبت ادب شوند نه عقوبت…
• فاضل نظری این وضعیت را ندبه کرده:
  کبریای توبه را بشکن! پشیمانی بس است
  از جواهرخانه ی خالی نگهبانی بس است

یوسف از تعبیرخواب مصریان دلسردشد
هفتصد سال است می بارد! فراوانی بس است

بر سر خوان تو تنها کفرِ نعمت می کنیم!
سفره ات را جمع کن ای عشق! مهمانی بس است

محسن قنبریان

کلیپ تهیه شده از نشست « مساله زن در جمهوری اسلامی؛ از گفتمان تا میدان» با حضور حجت الاسلام قنبریان در مورخه ۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۱ منتشر می‌شود.

• از دین اینطور فهمیده می‌شود: تساوی حقوق زن و مرد، نه تشابه نقش.
• به تعبیر علامه طباطبایی کسب علوم، صنعت، اقتصاد و… بر زن واجب نیست، اما فضیلت و مایه تفاخرند؛ نه اینکه واجبات، جایز و غیر از آن غیرجایز باشند[۱]!

برای تفصیل و قضاوت بهتر فایل صوتی را اینجا گوش دهید

[۱] ر.ک: المیزان ج۲ ص۲۷۲و۲۷۳/ ترجمه اش را اینجا بخوانید

مسعود دیانی جملات هشدارآمیز آقا سید روح‌الله را می‌خواند درباره‌ی سستی پس از انقلاب.

او از نگرانی امام نسبت به سستی بعد از پیروزی و نشست بعد از فتح می‌گوید.آنجا که امام می‌گفت:

«وقتی که همه داریم با هم حرکت می‌کنیم که سد را بشکنیم خسته نمی‌شویم، سستی پیدا نمی‌شود.در این راه هرچه جلو می‌رویم قوی‌تر می‌شویم.

اما وقتی که رسیدیم به یک جایی که سد را شکستیم و اعتقادمان این شد که الحمدلله پیروز شده‌ایم،آن وقت است که فرش زمین می‌شویم و سستی پیدا می‌کنیم و آرمان‌هایمان را فراموش می‌کنیم.

در وقت پیروزی بعد از انقلاب که باید برگردیم سراغ اینکه زاغه نشین‌ها وضعشان چطور است؟ اداره‌ای‌ها وضعشان چطور است؟ مردم کوچه و بازار را باید چه کرد؟ مدارس را باید چه کرد؟بی‌حال و بی‌خیال می‌شویم!»

و انگار این همه‌ی دغدغه‌ی او بود.مسعود دیانی با سوره‌اش،ما را به سیر در اعماق دین و تاریخ می‌بُرد، سختی راه رفته را نشان‌مان می‌داد و آرمان‌ها را به یادمان می‌آورد،تا بلکه بی‌حال و بی‌خیال ننشینیم.

ان‌شاالله در بهشت رضوان، همنشین آقا سیدروح‌الله و مهمان اباعبدالله باشی. همین.