استاد: قنبریان
وقتی جنگ وارد شهر میشود، میدان فقط در مرزها نیست؛ به خانه، خانواده و زندگی مردم میرسد. اینجاست که نقش زنان در ایستادگی، مراسمداری، حفظ روحیهٔ جامعه و تبدیل عزا به حماسه، نقشی بیبدیل میشود.
استاد: قنبریان
وقتی جنگ وارد شهر میشود، میدان فقط در مرزها نیست؛ به خانه، خانواده و زندگی مردم میرسد. اینجاست که نقش زنان در ایستادگی، مراسمداری، حفظ روحیهٔ جامعه و تبدیل عزا به حماسه، نقشی بیبدیل میشود.
حجتالاسلاموالمسلمین محسن قنبریان:
زبان انقلابی یکی از داراییهای نظام است و مسئول ما نباید این زبان را خاموش کند. کسی که زبان دیپلماتیک نمیفهمد باید با او با زبان انقلاب حرف زد.
نمیشود در مقابل ترورها و تهدیدها صرفا با زبان دیپلماتیک حرف زد. دیپلمات ما اگر در مدار شهید بهشتی حرکت کند، باید از حضور مردم در خیابان و پلاکاردهای تند علیه ترامپ، بهترین امکان و ظرفیت را برای زبان دیپلماتیک بسازد اما اگر انقلابی نباشد آن را تهدید میبیند.
یکی از ارکان اصلی اتمام چرخه جنگ، آتش بس، مذاکره و دوباره جنگ، پیگیری مسئله قصاص و خونخواهی است.
بخشی از سخنان حجت الاسلام قنبریان در هیأت «اصحاب الحسین (ع)» دانشگاه تهران درباره مطالبه عمومی خونخواهی رهبر شهید و ضرورت بهره گیری از این مطالبه در مسیر تصمیم گیریهای سیاسی
جمعه ١٢ تیر ١۴٠۵
حجتالاسلام والمسلمین قنبریان، مدرس حوزه و دانشگاه، فریاد خونخواهی
ما باید در دو سطح مطالبه سازی کنیم. مطالبه خونخواهی باید به تمام مردم ایران تسری پیدا کند تا هم هسته داغ حزباللهی همراهی کند هم عموم مردم. برای حزباللهی های مبعوث در خیابان، ما باید نسخه قصاص قاتلین را پیگیری کنیم که هم مطالبه مردمی است هم حکم شرعی اما برای عموم مردم ما نیاز به طراحی و برنامهریزی داریم.
مقایسه دیاسپورای ایرانی و فلسطینی مایه شرمندگی ماست، فلسطینی های مخالف حماس هم زبان مظلومیت غزه شدند اما بعضی از ایرانیان زمان حمله به دشمن رقصیدند و عمو فلان و عمو فلان گفتند اما تمام فارسیزبانان اینگونه نیستند و میتوان با طرح و ایده آنها را پای کار خونخواهی آورد.
حجتالاسلاموالمسلمین محسن قنبریان:
قصاص برای همه است؛ برای رهبر انقلاب نیز هست. خونخواهی برای شخصیتهای حقوقی که تجسم یک مکتب و حکومت هستند، امری ضروری است. پس خونخواهی، مختص به سیدالشهدا(ع) نیست؛ این یک اصل عمومی در اسلام است.
برشی از صحبتهای حجتالاسلام محسن قنبریان، مدرس حوزه و دانشگاه در اهمیت مطالبه خونخواهی و انتقام در تشییع رهبر شهید
هیأت دانشجویی اصحابالحسین(ع) دانشگاه تهران
شهید بهشتی را اسناد وزارت خارجه آمریکا، «رهبر اصولگرایان تندرو» و هم زمان «معقول ترین عضو شورای انقلاب» می خوانند*!
او دشمنِ سازش اما در عین حال به خلاف برخی مبارزین، موافق گفتگو «از سر قدرت» و «بدون بده بستان» با آمریکا تا بعد از ماجراهای لانه و منع امام بود.
ابتکار او استفاده از «امکان های ملت بپا خواسته» و «زبان انقلاب» بود:
«گویا آمریکا فقط زبان دیپلماسی را آموخته و هنوز زبان انقلاب را یاد نگرفته… زبان انقلاب، زبان راست و صریح و روشنی است… درس عبرت بگیرید و با ملت انقلابی ما طوری برخورد کنید که دیگر جوانان ما برای گفتگو با شما ناچار به استفاده از این زبانها نشوند»! شهید خامنه ای در دهه ۹۰ با مردم، زبان انقلاب ماند و راهبرد معروفِ «من دیپلمات نیستم، من انقلابی ام» را علنی کرد.
گری سیک در سندی به برژینسکی این ابتکار را برای منافع آمریکا مخرّب می خواند:
«بهشتی فاصله مخرّبی را بین زبان انقلابیون و زبان دیپلماسی ایجاد کرده است»*!
متاسفانه دیپلمات های متأخر ج. ا این «امکان» را خوب نمی شناسند لذا خواهان سکوت خیابان و تکرار زبان دیپلماسی اند!
اگر اقلا از اسرائیل می آموختند، می دیدند تندروهای رژیم و تجمعاتشان، امکانی در حکمرانی صهیونی برای پیشبرد تجاوزات نظامی و بی تعهدی های دیپلماتیک او ساخته اند!
پرچم های سرخ انتقام و اشعار تیز خون خواهی، زبان انقلاب است؛ اگر دیپلماتها بتوانند از آن امکان بسازند!
* ر. ک: آیت الله بهشتی به روایت اسناد آمریکا
محسن قنبریان ۱۴تیر۱۴۰۵