امیرالمومنین(ع):”…لَیسَ کُلُّ مَن رَمَی اَصَابَ، اذا تَغَیَّرَ السُّلطانُ تَغَیَّرَ الزَمان”(نامه۳۱)
“هرکه از زمانه ایمن شد، زمانه به او خیانت می کند.هرکه زمانه را ارج نهد، زمانه خوارش کند. چنین نیست که هرکه تیری انداخت به هدف رسید! وقتی حاکم تغییر کند، روزگار تغییر کند”.
محسن قنبریان
تاریخ مصاحبه: ۲۸خرداد۱۴۰۰
۱.جایگاه خواست مردم در مکتب امام و رهبری:
همه حکومت ها با حمایت مردم و اکثریت ، قدرت بیشتر می گیرند. جمهوری اسلامی یک قدم بیشتر از این است: رای مردم در مشروعیت حکومت دخالت دارد. حکومت به زور یا تحمیلی، اسلامی نیست.
امام قاطع می فرمود:《 ما حق نداریم، خدای تبارک و تعالی به ما حق نداده است، پیغمبر اسلام به ما حق نداده است که ما به ملتمان چیزی را تحمیل کنیم》( صحیفه امام ج۱۱ص۳۴)
سنگ زیرین جمهوریت، پذیرش حق تعیین سرنوشت برای مردم است. امام اینرا قبول داشت و آنرا با حکم عقل ثابت می دانست .می فرمود:《 باید اختیار دست مردم باشد ،این یک مساله عقلی است. هر عاقلی این مطلب را قبول دارد که مقدرات هرکسی باید دست خودش باشد》.( صحیفه امام ج۴ص۴۹۴)
رهبر انقلاب هم تصریح دارند:《اگر مردم حکومتی را نخواهند، این حکومت در واقع پایه مشروعیت خودش را از دست داده است .نظر ما درباره مردم این است》(۷۷/۱۲/۴).
باور ذهنی و قلبی این مبنا از سوی نیروهای وفادار به نظام ، ساختار فکری و فرهنگی حفظ جمهوری اسلامی است. این تفکر قطعی امامین انقلاب است که نباید با تفکر و قرائت دیگری تعویض شود . رهبر انقلاب ،جمهوری اسلامی و تکیه به رای مردم را “جزو دین” می داند .فرمود:《اگر انتخابات و مردمسالاری و تکیه به آراء مردم جزو دین نمی بود و از شریعت اسلامی استفاده نمی شد، امام هیچ تقیدی نداشت؛ آن آدم صریح و قاطع مطلب را بیان می کرد این جزو دین است》(۹۳/۳/۱۴) ۱۴ خرداد امسال نیز دوباره همین مضمون را تکرار کردند.
ادامه خواندن یادداشت شفاهی حجت الاسلام قنبریان با روزنامه وطن امروز
روحانی هم مثل رهبری، انتخابات را شب قدر خواند!
شب قدر، شب خوف و رجاست:
رجائیون، امیدوار به تحول با تغییر کابینه اند، رأیشان روشن و حتما هم می آیند !
آنها که به هر دلیل امیدی ندارند چه؟!
جالب است وجه دعوت دو طرف(از رهبری تا خاتمی) برایشان یک چیز است: خوف!
تفاوت فقط در متعلق خوف در مشارکت پایین و نیامدن است:
خوف از نا امنی و تروریست !
یا
خوف از تحمیل و برچیده شدن جمهوریت!
فعلا قضاوت بماند برای بعد؛ با خوف هم میشود جمعه را “قدر” کرد و “خیر من الف شهر”!
زیر هر خوف یک امید، مخفی است.
محسن قنبریان
فرقی نمی کند دو قطبی سنگین ۸۸ باشد یا زمین بی رقیب یا خُرد رقیب ۱۴۰۰!
گروه ها و افرادِ موثر عادت کرده اند جای مشاور و بیّنه، قیّم باشند! هردوره هم برایش توجیهی دارند!
“درایت” و “رشد سیاسی” مردم و “وفاداری به ارزشها و حاکمیت قوانین خدا” را هرچقدر هم با نظارت بیشتر و رد صلاحیت گسترده تر، اطمینان بخش تر کنیم ، باز هم آزادی انتخاب برای همان حداکثر ۵۰٪ حاضر، برایمان آسان نیست ! باز بهانه ای برای تحمیل پیدا میشود!
جوانهای خوب و انقلابی هم مختصات میدان و رای قاطع و… را می فهمند ؛ مشورت و تذکر ، آری ؛ اما توقع نداشته باشیم اظهار نظر و اظهار وجود نکنند!
مناظره آخر بین نامزدها شنبه تمام میشود اما فقط حدود ۳۰٪ تماشاگر چالشی ترین مواجهه کاندیدها بودند!
هنوز میزان مشارکت به حسب نظر سنجی ها زیر ۵۰درصد است. مهمتر اینکه هنوز حدود ۲۰٪ تصمیم نگرفته اند!
پخش سرودهای ملی و هزینه از خون حاج قاسم و سورپرایزهای رسانه ای را در انتخابات مجلس تجربه کردیم!
یک هفته آخر جا ندارد رسانه ملی عرصه مناظرات واقعی و چالشی بین طرفداران تحریم انتخابات و مشارکت خواهان باشد؟!
جوانها و فعالین رسانه ای برای هردو طرف هست و رسانه ملی محذور ممنوع التصویرها و مطرودها را ندارد! اگر باز بازی درنیاورد و واقعا مناظره برقرار کند!
آن ۲۰٪ ، سرنوشت ساز است!
محسن قنبریان
انتخابات ششم، مشارکت ۷دهم درصد بیشتر از نصف(۵۰/۷٪) و انتخابات یازدهم، منتخب ۷دهم درصد بیش از نصف(۵۰/۷٪) آراء را مال خود کرد.
کمترین مشارکت و سرمرز ترین منتخب!
اما اینها فریبت ندهد که تکرارش مانعی ندارد!
منتخبی که می خواهد به غرب امتیاز دهد، به ۰/۷بیشتر از نصف او گیر نمی دهند. آنها به امارات و عربستان بدون انتخابات هم هیچ ایرادی نمی گیرند!
اما منتخبی که می خواهد مقابل غرب مقاومت کند و با مذاکره فعال حقوق ملتش را بگیرد اگر مشارکت انتخاباتش حول ۵۰٪ باشد یا آراء پیروزی اش سرمرز باشد، در مجامع بین المللی با بهانه های نقض دمکراسی روبروست!
جای درگیری بیخود ستادها باهم پی مشارکت بیشتر و رای قاطع تر باشیم!
محسن قنبریان
“نباید از آزادی ترسید و از مناظره گریخت و نقد و انتقاد را به کالای قاچاق و امر تشریفاتی تبدیل کرد؛ چنانچه نباید بجای مناظره به جدال و مُراء گرفتار آمد و بجای آزادی به دام هتاکی و مسئولیت گریزی لغزید”(رهبر انقلاب۸۱/۱۱/۱۶).
بازنده اصلی مناظرات، کمیته تبلیغات و رسانه ملی است که مناظره را امری تشریفاتی کرده است.
بعضی سؤالات، موضوع انشاء است. بعضی دیگر همراه القای گفتمانی خاص؛ و اغلب درجه چندم از مسائل اساسی است.
مناظره دو طرفه را به مصاحبه های هفت طرفه تغییر دادند تا جدال و هتاکی نشود و می بینید که می شود!
جای مناظره ی همه بر سر یک کلان موضوع مثل عدالت، آسیب های اجتماعی، جمهوریت و آزادی، تحریم و… ، امتحان شفاهی کارشناسی قرار داده شده است!
راستش این است که دستگاه فرهنگی-سیاسی و رسانه ملی ما از آزادی می ترسد و مناظره را امری تشریفاتی گرفته است!
کاش اقلا پخش بین المللی و ترجمه اش نمیکردند.
محسن قنبریان
سیدجواد نقوی، روزنامه‌نگار: وقتی بحث نظریه اقتصادی دولت طرح میشود غالبا مجادله خصوصی‌‌سازی و عدم‌خصوصی‌سازی به میان می‌آید اما کمتر از اقتصاد تعاونی چیزی شنیده میشود. چندسالی است گفته میشود که اقتصاد تعاونی می‌تواند باعث کاهش اختلاف طبقاتی شده و ساختاری ضدفقر به‌وجود آورد. این بحث اولین بار توسط شهیدبهشتی در قبل و بعد انقلاب مطرح شده بود با این مضمون که اگر بتوانیم اقتصاد تعاونی را در ساختار اقتصادی کشور درست تعبیه کنیم، می‌توان بخشی از آرمان‌های انقلاب را در اقتصاد تداوم داد.
با حجت‌الاسلام محسن قنبریان، استاد حوزه علمیه، که چندسالی است با الهام از نظریات شهیدبهشتی به‌دنبال تبیین همین نظریه است و در تبیین آن جزوه‌ای هم به‌نام اقتصاد مردمی نوشته‌اند، گفت‌وگویی صورت داده‌ایم که بخش دوم آن را از نظر می‌گذرانید.
ادامه خواندن خلق پول اختیاری سیاسی است که به بانک خصوصی داده ایم