این روزها بعضی برای مشارکت کمتر، تکلیف بودن انتخابات را مخدوش می دانند! از جمله به یکی از فتاوای آیت الله سیستانی استناد می کنند که:”انتخابات حق هر شهروند عراقی است و چیزی او را ملزم به احقاق این حق نمی کند”!

درحالیکه ایشان طبق همین مبانی درست چندین بار دیگر از وجوب انتخابات گفته اند:
۱.برای همه پرسی قانون اساسی عراق، شرکت را واجب و عدم حضور را گناهی نابخشودنی خواندند.
۲.برای مجمع ملی بررسی قانون اساسی به همه نزدیکان گفتند کاندید شوند!(: نماینده ایشان در ایران/ مجله عصر اندیشه ش۱۶ص۶۵)
حتی از لیستی حمایت کردند!
۳.چندین سال بعد در دور دوم دولت نوری مالکی که بحث قانون انتخابات مطرح بود فتوا دادند: “برهمه واجب است که در انتخابات شرکت کنند تا با حضور پرتوان و گسترده خود پشتوانه کسانی باشند که بر درستکاری آنان اطمینان است و از پراکنده کردن آراء و تباهی دادن آنها اجتناب کنند!”

برای اغراض سیاسی مبانی دینی را دستکاری نکنیم.

برای مواضع انتخاباتی آیت الله سیستانی این مقاله را ببینید:
http://prb.iauctb.ac.ir/article_515655.html

محسن قنبریان

این روزها بعضی برای مشارکت بیشتر ، حق بودن انتخابات را مخدوش و آنرا صرفاً تکلیف می کنند!

در نظریه درست متفکران انقلاب اسلامی:
حقوقی مثل حق تعیین سرنوشت و انتخاب، از زمره حقوقی ذاتی و غیر قابل سلب و غیر قابل اسقاط است.
بیش از آنکه تصویب مجالس را بخواهد ، تصدیق فیلسوفان را می خواهد.
از اینرو ملتها آنرا بعنوان حقایقی فوق قانون رعایت می کنند.(برای تفصیل ر.ک: شهید مطهری/نظام حقوق زن در اسلام ص۱۲۶و۱۲۷)
پ.ن:
۱.خلط چنین حقی با حقوقی -که در پرتو قانون و مرجعی قانونی، ثابت میشود و قابل اسقاط و انتقال است- کم دقتی در مبانی و مبادی آندو است.
۲.جمع شدن این حق با مسئولیت اجتماعی انسان و تکلیف انسانی و شرعی او هم منافاتی ندارد مثل حق حیات که قابل اسقاط نیست و گرفتنش از خود هم حرام است.

محسن قنبریان

ادامه خواندن اقتصاد مردمی حدود ۵ تا ۷درصد است که آن هم سهم بیکاران و دهک های پایین نیست ←

• مناظرات ، سبُک و دارای حواشی کم ارزش است ، چون همه تریبون هایش عصاره فضایل جمهور نیست!
• توهین و تخریب های سست و سخیف در برخی غالب است ؛ چون آن بعضی، جای آدم های پُر و قد کشیده در اجتماع و سیاست و بی نیاز از التماس دیده شدن، نشسته اند!
• سازوکاری برای آوردن عصاره فضایل جمهور در سبد انتخاب مردم ، به تامل جدی نیازمند است. همفکری در ساخت رجل سیاسی درون نهادهای اجتماعی (علاوه بر نهادهای سیاسی) لازم است ؛ و الا نظام اداری موجود از خود می خورد و فربه میشود و کوتوله های خود را رقیبِ بازی می کند.
  شورای نگهبان قطعا سهمی از آن روند تکامل را دارد اما تمامش نیست.

اگر دیدیم در این دوره خلاف شده و به افرادی ظلم شده باید تلاشمان را بیشتر کنیم تا خلاف و ظلم را از بین ببریم نه اینکه کنار رویم و از صحنه خارج شویم. زیرا اگر از صحنه خارج شویم ظلم بیشتر می‌شود.

امام خمینی (ره)؛ ۲۰ آذر ۱۳۶۲

کاش جوانان حزب اللهی و انقلابی به خود جرات دهند و این دسته از علماء که گفته و می گویند “حاکمیت دین ربطی به مردم ندارد” را درون جمهوری اسلامی محققانه بشناسند.

فریب بریده های جراید و هوچیگرهای رسانه ای در تخریب برخی چهره های روحانی را نخورند اما همه روحانیون و حتی شاگردان امام و حتی نشسته در مجاری امور را هم همنظر با امام و رهبر انقلاب در مبانی جمهوری اسلامی و اعتقاد مبنایی به مردمسالاری دینی فرض نکنند!

از قضا آنچه کمتر یافت میشود همین فهم و اعتقاد راسخ به جمهوری اسلامی است!

جوانها اگر تفاوتها را نشناسند نمیتوانند از خط اصیل امام و رهبری در این مسائل اساسی حفاظت کنند.

روایات ناظر به میدان سیاست و اجتماع، سه مولفه ی معنا دار دارند:

1. عاجز الرای: سست تدبیران که امام صادق(ع) از آن پرده برداری کرد و چنین زعمایی را لابد منه معرفی فرمود.
2. میامین: انسانها و جمع های میمون و مبارک که امام باقر(ع) از آن رونمایی کرد. همانها که جنبش های مبارک را رقم می زنند.
3. میامین الرای: قومی با آراء مبارک که درخواست الهی امام شیعیان امیرالمومنین(ع) بوده است.

جنبش میامین، معروف و عدالت را گفتمان و بر سلسله شاهان هم اثر کرد ! تنها علاج عاجزالرای ها درون تشیع همین جنبش شدن میامین است.

امیرالمومنین از خداوند بجای کوفه معاصرش ، ملحق شدن قومی را می خواست که آراء مبارک داشته باشند. طبعا آن قوم دچار عاجز الرای هایی مثل ابوموسی ها نمی شوند…!

تفصیل را در سخنرانی جنبش های مبارک بشنوید!

امام خمینی اگر می فرمود: “بر همه ملت، حفظ این جمهوری اسلامی از اعظم فرائض است”(۶۰/۸/۴)

مقابلش به مسئولین نظام می فرمود: “اگر به مردم کار نداشته باشید، به مصالح مردم کار نداشته باشید…شما از عُمّال آمریکایید!(۵۹/۶/۲۰)

اگر می فرمود: “چه بسا که در بعض مقاطع عدم حضور[ملت] و مسامحه، گناهی باشد که در راس گناهان کبیره است”(۶۸/۳/۱۵)

به مسئولین هشدار می داد: “اگر مردم کنار بروند همه شکست می خوریم”(۶۲/۹/۲۰)

امام، نظام و مردم را به هم قائم کرده بود و دنبال پیوستگی و اتصالی در این حد بود:”امروز ملت و دولتی در کار نیست؛ همه ملتند و همه دولت”!(۶۰/۱۰/۷)

شکست این قائمه، شکست انقلاب است و در دو طرف مراقبتها و مواظبتهای مهمی قابل فهرست است…

امام صادق(ع) فرمود: العدلُ اَحلی من الشُّهد…

عدالت اجتماعی از عسل شیرین تر است.(الکافی ج۲ص۱۴۷)

قاسم بن الحسن در پاسخ سیدالشهدا درباره شهادت عرض کرد: احلی من العسل: از عسل شیرین تر است.

این دو احدی الحسنَیین مومن و دو ماه عسل اوست. یا به جامعه و حکومت عدل می رسد یا در تحقق آن سعی اش به شهادت می انجامد.

یاد همه شهیدان راه عدالت گرامی باد.

مردم قبل از برچسب چپ و راست و اصولگرا و اصلاح طلب، معلم و کارگر و کاسب و دانشجو هستند؛ و همه ایرانیِ مسلمان.
اینبار -که به هر دلیل اقلا تا الان- جَنگ احزاب، انتخابات را رقابتی نکرده؛ جُنگ* اصناف، شاید بتواند تعاونی اش بکند! :

جهش تولید به همراه توزیع عدالت برای کارگران،
آموزش رایگان به همراه حفظ کرامت معلمان،
آینده روشن به همراه آزادی جنبش برای جوانان،
ودهها مثل اینها، می تواند قطعات آلبومِ منتظم رویای ایرانی اسلامی مان باشد؛ که به کمک هم آنرا بسازیم.

جوانان فعال و امیدوار باید حلقه اتصال این واحدها با کاندیدای ایده دار باشند.
برای مطالبات کارگر و معلم و… می خواستی کاری بکنی! وقتش الان است!
رایزن سیاسی بین کاندیدهای باقیمانده میدان، و واحدهای انسانیِ معطل، چند هزار جوان فعال است. در رقابت احزاب از ستادانتخاباتی به سمت معلم و کارگر و کاسب می رفتی حالا برعکس!

*جُنگ، کشکول و آلبوم ادبی-هنری است که یک یا چند نفر جمع آوری کرده باشند.