طـلاخــــون
قسمت دوم: الیگارشی شامی
حجتالاسلام محسن قنبریان
محورهای کلیدی:
- انحصار قدرت سیاسی و اقتصادی امویان
- بررسی نظریه دولت امویان
- گذار از خلافت به سلطنت
طـلاخــــون
قسمت دوم: الیگارشی شامی
حجتالاسلام محسن قنبریان
محورهای کلیدی:
سخنرانی دهه اوّل محرم حجت الاسلام قنبریان منتشر می شود.
طـلاخــــون
قسمت اول: تبارشناسی اقتصادی امویان
حجتالاسلام محسن قنبریان
محورهای کلیدی:
حجتالاسلام قنبریان:
انتقام ممکن است زمانبر باشد، اما نباید از جدیت و اراده برای آن کوتاه آمد.
اگر کوتاه بیاییم، دیگر سنگ روی سنگ در ایران بند نمیشود، جان هیچکس ایمن نخواهد ماند و دست دشمن برای هر جنایت دیگری باز میشود تا جایی که رهبران مجبور شوند همیشه در زیرزمین بمانند.
مسئولین نگرانیهای مردم از خیانت و نیرنگ دشمن را تکذیب نکنند؛ این نگرانیِ کف خیابان، باعث دقت بیشتر در مذاکرات و بستن تفاهمها میشود.
سخنرانی حجت الاسلام قنبریان در تجمع بهبهان ١۴٠۵/٣/٢۴
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی بهبهان
قرارگاه مردمے اقتــدار بهبهــان
سخنرانی حجت الاسلام قنبریان در تجمع بهبهان ١۴٠۵/٣/٢۴
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی بهبهان
قرارگاه مردمے اقتــدار بهبهــان
استاد: حجتالاسلام قنبریان
زن تراز فقط در حاشیهٔ خانواده یا جامعه تعریف نمیشود؛ او وقتی در جای اصلی خود مینشیند که با حفظ تعالی معنوی و اصالت خانواده، نسبتش را با مقدرات اساسی زمانه روشن کند.
متن داخل اسلایدها را بخوانید!
حتماً این دو دستور دینی را لحاظ کنید:
جماعت بزرگ مردم، خود تعدیل کننده هم اند و مانع افراط و تفریط در کُنش اند.
در اینباره خطبه ۱۲۷ را حتما بخوانید.
چاره افراط و تفریط ملازمت با جمعیت انبوه مردم ( در عهد ولایت) است:
«همواره با بزرگ ترین جمعیّت ها باشید که دست خدا با جماعت است. از پراکندگى بپرهیزید، که انسان تنها بهره شیطان است آنگونه که گوسفند تنها طعمه گرگ خواهد بود».
«نتانیاهو و ترامپ» را با جلوگیری از تفرقه و «مردم زداها و محفلی ها» را با متانت و اتحاد شکست دهید!
مرتبط: تذکری راجع به تفاوت «اختلاف» و «تفرقه»
محسن قنبریان ۱۴۰۵/۳/۲۴
وقتی به هر دلیل( مجاز یا نامجاز) از «متن یادداشت تفاهم» سخن گفته نمی شود و متن های موجود تکذیب می شود، رد و ابرام ها فقط شکاف و اختلاف داخلی می سازد که بی خطر نیست.
پس بنای خود را روی مفاد منتشره نمی نهم؛ اما
آیا نقایص فقط در صورت اطلاع از مفاد، قابل کشف و طرح است؟!
تفاهم نامه یک فرامتن عیان و علنی دارد که از قضا بزرگترین اشکال، به همان است:
تفاهم (حتی با بُرد) درون نظم آمریکایی منطقه انجام می شود که آمریکا هم «طرف مذاکره» است هم «ناظم نظم منطقه»!
اِشکال به «مفاد نادیده» نیست!
به «مطلق مذاکره با آمریکا» نیست!
به «امتیازهای داده شده» نیست!
به مشروعیت بخشی به تعارض دو نقش آمریکاست: نقش طرف مذاکره/ نقش ناظم منطقه!
اقلا از جنگ با افغانستان و عراق به این سو برای همه ثابت شده آمریکا، ناظم بلامنازع این منطقه است. در اموری که ذاتا به او مربوط نیست «به خاطر منافع اش» دخالت می کند و برای تحمیل خواست خود،«جنگ»(جنگ کویت)، «اشغال»(افغانستان و عراق)، «تحریم» و «تجاوز» و «آشوب داخلی»( ایران) راه می اندازد.
این یک «تعارض جدی» است!
آمریکا بعنوان «طرف مذاکره» باید چیزهایی را بپذیرد که به عنوان «ناظم منطقه»، اقل آنها را هم نباید بپذیرد!
به بیان دیگر، ما پس از پیروزی در «جنگ بقا» و شکست دادن آمریکا در اهداف براندازی و فروپاشی و تجزیه و… دنبال «عدم تکرار تجاوز» و شکستن سیکلِ جنگ_مذاکره_جنگ بودیم.
این «کف» بدون یک «سقف» محقق شدنی نیست. آن سقف، اخراج آمریکا اقلا از پایگاه های نظامی منطقه است.
طرح اداره تنگه هرمز هم اهرمی برای تحقق این بود.
ماه های اخیر بنده کوچکترین هم به تکرار گفته ام:
برای آن «نظمِ کمتر آمریکایی» می شد این «امکان های تازه» را بنا نهاد:
این امکان های تازه:
اما تفاهم نامه جدید _مفادش هرچه باشد_ درون نظم آمریکایی جلو رفت و صورت بندی شد!
همه پایان بندی را به مذاکره آن هم با آمریکا ( ناظم/ طرف) گره زد!
حتی مذاکره با قطر و… درباره آزاد سازی دارایی ها،«سناریویی موازی» درون همان نظم است؛ نه از سنخی که شمرده شد و برای به هم زدن نظم آمریکایی.
این گونه تعهدات عربی درون آن نظم آمریکایی نه فقط «ضمانت کافی» ندارد و تا «سطح اخراج نظامی آمریکا» بُرد ندارد؛ بلکه فقط لیست اهداف نظامی ما علیه آمریکا در تجاوز محتمل بعد را می کاهد!
از نخبگان و گویندگان می خواهم اگر اصل این توجه را درست می دانند جای نقد و ابرام مفاد تفاهم که مورد تکذیب مسئولین است در این موقف بیشتر تبیین کنند.
محسن قنبریان ۱۴۰۵/۳/۲۳