آزادی قدس یک وعده قطعی الهی در قرآن است:
فَاِذَا جاءَ وَعدُ الآخِرَهِ لِیَسُئُوا وُجُوهَکُم وَ لِیَدخُلُوا المَسجِدَ کَمَا دَخَلُوهُ اَوَّلَ مَرَّه…(۷/اسراء)
– بنی اسرائیل بار آخری سرکشی و طغیان می کند.
– ماجرا حول مسجدی است.
– بندگانی برگزیده آنها را سرکوب می کنند و اندوه بر چهره هایشان می گذارند.
– بعد وارد آن مسجد میشوند همانطور که بار اول بدان وارد شده بودند.
وعده خداوند تخلف ندارد. امام خمینی ما را در مسیر این اراده الهی قرار داد. شاید همان بندگان برگزیده الهی ما باشیم.
مصاحبه حجت الاسلام قنبریان با روزنامه قدس تحت عنوان «ائتلاف عدالت و آزادی در حکومت علوی» منتشر میشود.
دریافت متن خارج از قالب روزنامه
اگر پسندیدید در ایام شهادت امیرالمومنین(ع) به محبین شان هدیهاش دهید!
خداوند عمل فاسد را اصلاح نمیکند “لا یصلح عمل المفسدین” ، بلکه فاسد را اصلاح میکند “اصلح کل فاسد من امور المسلمین”.
ننشینید تا عمل فاسد برخی در بدنه نظام، صلاح نتیجه دهد!
برای اصلاح فاسدان دعا و عمل کنید.
پخش فایل صوتی دکتر ظریف از ایران اینترنشنال یک متن دارد و دهها حاشیه!
ایران اینترنشنال برای چه باید این فایل را پخش کند؟!!
مضمون منتشر شده بهترین سند برای پاسخ است:
پیوند دادن مذاکرات به حضور منطقه ای ایران(میدان)!
وقتی از عالی ترین مقام خارجه پذیرفته شود: تا کنون مذاکرات در خدمت حضور منطقه ای بوده، افکار جهانی را قانع می کند که پس باید مذاکره سرهمان حضور منطقه ای برود!
ارزش و کارکرد این سند لو رفته، به اندازه افشای نامه محرمانه محسن رضایی درباره نیاز به سلاح اتمی است که توسط آقای هاشمی رفسنجانی افشاء شد. سند شدن آن با موج رسانه ای آمریکا و اسرائیل، موجب قطعنامه ها علیه کشور و نیازمندی به مذاکرات هسته ای شد!
به گمانم ظریف ساده لوح قربانی یک بازی کثیف شد! تدارک و افشای این فایل صوتی + موج رسانه ای روی آن برای زمینه سازی تحمیل مذاکره روی حضور منطقه ای است! یعنی چیزی که عربستان و اسرائیل از برجام می خواهند!
اینبار هاشمی، کیست؟!!
طلاب و روحانیون محترم معترض به اینگونه سیاسی کاری ها میتوانند یکی از کارهای زیر را انجام دهند:
محسن قنبریان
متن نشست «مردم سالاری دینی، مصلحتی موقتی یا ضرورتی همیشگی؟!» ایراد شده توسط حجت الاسلام قنبریان مورخه ۲۶ اسفند ماه ۹۹، در مدرسه حوزه علمیه قم منتشر میشود.
سؤال نه هسته ای است نه دیپلماسی؛ سؤال از نحوه حکمرانی آقای روحانی است:
چرا احیای برجام و مذاکرات وین، اندازه سه برابر سازی قیمت بنزین برای طرح در شورای سران ارزش ندارد؟!!
هرجا رئیس دولت خواسته اختیارات مجلس یا قضاییه را به نفعِ تصمیم خود بکاهد، مساله را مربوط به جنگ اقتصادی شمرده و به شورای ۱۷نفره سران با اکثریت قاطع دولتی ها برده است. اما محوری ترین مساله ی جنگ اقتصادی و تحریم ها یعنی مذاکرات را به شورای سران نمی برد!
کدام مهم تر است: سه برابر کردن قیمت بنزین یا خروج و بی تعهدی آمریکا نسبت به برجام و روند برگشت او؟!!
سران دو قوه دیگر هم صرفا تماشاگر و منفعلند و احتمالا بعداز کلاه دوباره آمریکایی ها بر سرمان، بیانیه می خوانند!
جای رئیس مجلس، یک نماینده می گوید: مجلس در جریان مذاکرات وین نیست!
این دوگانگی در تصمیم سازی درباره جنگ اقتصادی چه منطقی دارد؟! سران قوای دیگر چرا ماشین امضاء شدن برای حکمرانی محفلی آنهم به شکل گزینشی را پذیرفته اند؟!!
۱۰٫ خدا خانه اش را پیش مهمان می فرستد!
خوبی ها و بدی ها بر اعضا و جوارح می نشیند اما اثرشان را به قلب و جان ما می نهند.
مثلا قربانی کردن یک عمل حسنه است که اثرش ” تقوای قلب” است. گوشت قربانی را فقرا می خورند اما تقوای قلب، بنده را به خدا نزدیک می کند. سیئات هم همینطور است. هر گناهی اثر سوئی بر قلب می گذارد که قرآن آن را “خطیئه” می نامد.
خطیئه بر وزن فعیل دلالت بر انباشت می کند.آن قدر این حالات سوء در قلب پر می شود که جان آدم را احاطه می کند.
قرآن می فرماید:” من کسب سیّئه و احاطت به خطیئته فاولئک اصحاب النّار هم فیها خالدون(۸۱ بقره) :کسانی که گناهی مرتکب شوند و اثر گناهشان همه وجودآنها را فراگیرد (و جایی برای رحمت الهی در آن نباشد) آنها همدم آتش اند و در آن جاودانه خواهند بود.”
این وضع بدی ها و انباشت حالات سوء در قلب ، چاره جز لطف خدا ندارد. خدای مهربان به بنده این لطف را دارد که اگر از گناهان کبیره دست بردارد، او سیئات و خطیئه ها(حالات سوء قلب) را از او پاک کرده و او را به جایگاه ارجمند و دار کرامتی وارد می کند.( إِن تَجْتَنِبُواْ کَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَنُدْخِلْکُم مُّدْخَلاً کَرِیمًا)(۳۱نساء)
گاهی لطف را از این هم بیشتر می کند و منتظر اجتنابِ بنده اش از کبائر نمی ماند. دار کرامت و “مدخل کریم” را پیش می فرستد تا در آن فضا و جایگاه، بنده توفیق یابد گناهان کبیره را ترک و خطیئه ها(آثار سوء قلبی) از او زدوده شود. خوبی ها و تقوا نیز به جایگاه و مدخل مورد پسند می رساند(۵۹ حج)
متقابلاً دار کرامت و مدخل کریم و رضایت اگر بر پا شود اعمال مؤثرتر و تقوای قلب افزون می شود.
رمضان الکریم،ماه مبارک الهی یکی از مصادیق “مدخل کریم” است که برای وارد شونده است؛ از بین برنده ی آثار سوء گناهان و افزاینده تقوا و آثار اعمال صالح در قلب است.
لذا کارکرد دهم را امام صادق(ع) تَخفیفُ السَّیِئات وَ تَضعیفُ الحَسَنات شمرد.
(بازنشر رمضان ۱۳۹۵)
۹٫ آخور شکنی و آخر بینی
دوکلمه نزدیک به هم در قرآن داریم یکی نیکو، یکی مذموم: “عزم” و “همّ”
در مذمت زلیخا می فرماید “لقد همّت به”: به یوسف گرائید. والبته یوسف هم اگر “برهان رب” نبود به او می گرائید.(وَهَمَّ بِهَا لَوْلا أَن رَّأَى بُرْهَانَ رَبِّه)
“عزم” تحریک شدن و میل کردن و اقدامی است که از “عقل” و “حزم”(دوراندیشی)پدید آید:
امیرالمؤمنین (ع)فرمود :”اصل العزم الحزم”:ریشه عزم دوراندیشی است.
اما “همّ” تحریک شدن و میل کردن و اقدامی است که از خیال و “وهم” سرچشمه گرفته باشد. زلیخا ،”خیال” یوسف را پرورید و در “واهمه” خویش او را دوست و محب خود گمان کرد از اینجا به او تحریک شد.
انسان وقتی “آخور بین” شد و پی شهوات زودگذر افتاد “همّ” در او پدید می آید و وقتی “آخر بین” شد و احتیاجات آن را یافت تا رفع کند “اهل عزم” می شود.
روزه ، فاصله شدن بین انسان و “آخور” خویش است و توجه دادن به “آخر” خویش. لذا تحریک و میل عمومی او به شهوات زودگذر را می شکند و میل و عزم به مایحتاج اخروی را بیشتر می کند.
لذا امام صادق(ع) کارکرد نهم روزه را “انکسار الهمه” شمرد.
دیگر اینکه سلامت و بهداشتِ عمومی هم مثل آموزش و حقوق دیگر، کالا شود ؛ برایمان تعجب ندارد!
اصل ۲۹ و ۳۰ قانون اساسی هم نقض شود، چیز تازه ای نیست!
عذاب دهنده این است که انقلاب خمینی -که آمده امت وسط قرآن را احیاء و شاهد و گواه بر مردمان در اقامه قسط و عدل شود- جزء اولین و تنها کشورهایی است که واکسیناسیون در اپیدمی را پولی می کند!
وقتی واکسن در دنیا و وارداتش برای ما محدود است، ورود بخش خصوصی به قصد رزمایش مومنانه رمضان نیست؛ وارد کردن و سود بردن است. اول اولویت های تزریق خرید و فروش میشود؛ بعد هم بعلت کمبود، اصل واکسن رایگان به محاق می رود!
ریشه اینگونه تصمیمات خودسرانه و ناقض ارزشها و قانون اساسی، در اختیار اضافی یافتن رئیس دولت است!
آقای روحانی بیش از همه رئیس جمهوران قبلی حکمرانی را محفلی و جمهوری را ذره ای کرده است!
برای هر مشکل کشور، شورای عالی یا ستاد ملی با اختیارات فرا قوه ای طلب می کند! دو سه نفر از مجلس و قضاییه هم در آن می نهد و بعد حرف خود را دیکته می کند!
ستاد ملی جای مجلس، قانون می گذارد حتی اگر نقض قانون اساسی باشد!
نظارت قضاییه هم هوا میشود چون شریک در تصمیم ستادش کرده اند!