خدا می‌داند گاهاً به پاره تخته‌های کشتی نوح غبطه می‌خورم و خود را از آن چوب‌ها پَست‌تر میدانم!

ولیّ خدا چار پاره تخته را -“بِٲَع٘یُنِنَا وَ وَح٘یِنا”- طوری بهم دوخت که چوب‌ها به اخلاص رسیدند: بِس٘مِ اللهِ مَج٘راها وَ مُر٘ساها(روان شدن و لنگر انداختنش با نام خداست)!

اما من و مثل من آنقدر چموش و خودخواه‌ایم که ولیّ خدا هم نتوانسته ازمان بلمی کوچک برای نجات چند بنده خدا بسازد. نه ایست‌مان و نه حرکت‌مان بسم الله نیست!

چه بد به حال ما که بلم کوچکی برای امام زمان(ع) در یک شهر کوچک و دهات نشدیم که بسم الله مجراها و مرساها.

دوست عزیزم! همچنان که مراقبی کسی و کسانی را تسخیر برای دنیای خود نکنی مراقب باش تسخیر برای دنیای مثل منی هم نشوی.

به آدم‌های بی هوی بپیوند! پاره تخته‌ی کشتی ولیّ خدا شو که همه غرقند!

بخشی از حدیث نفسی با رفیقی عزیز

خبرگزاری میزان مصاحبه‌ای صورت داده است با حجت الاسلام قنبریان در رابطه با ولایتعهدی امام رضا علیه السلام. متن این مصاحبه را در ادامه مطلب می‌توانید مطالعه نمایید.

ادامه خواندن مصاحبه/ در رابطه با ولایتعهدی امام رضا(ع) ←

آقای دکتر اگر دنبال رنگ تشیع می‌گردد نه سیاه است نه سفید و نه گلگون!

به شرطی که تشیع را “اسلام ناب” بدانند و دین را هم نزد خدا “فقط اسلام” (=تسلیم مطلق) بدانند(۱۹آل عمران)؛ آن وقت رنگ تشیع(اسلام ناب)، رنگ خداست:”صبغه الله و من احسن من الله صبغه”(۱۳۸بقره)! و رنگ خدا، “بی رنگی” است.

بی رنگیِ تسلیم، با هر رنگی می‌سازد سر جای خود: در احرام و مناجات، سفید؛ برای شادی همسر و نشاط خانواده، زرد و گلگون؛ برای دوری از تزویر سیاه جامگان عباسی، کراهت سیاه؛ و برای عزای سید مظلومان، مشکی راجح می‌شود.

غیر از عرف باستانی و معاصر ملل در سیاه برای عزا، سیره و سنت سیاه پوشی برای عزای سیدمظلومان را ارج می‌نهد تا به رنگ خدا(تسلیم) بماند.

برعکس -دور از جان آقای دکتر- “تلوّن” و رنگی به رنگی، در ادبیات و ابدیات، “رنگ نفاق” است و شاهد بر آن بسیار…

نفاق، مقابل اسلام و تسلیم است؛ مخالفت با حقیقتی اما نه برملا؛ بلکه جنگیدن با جلوه هایش، و لاجرم درآمدن به تلوّن!

ولاء و پیوند قلبی با سیدالشهداء را یک روز، “اسراف” می‌بیند! روز دیگر، “آلودگی شهرها” با ظروف یکبار مصرف!روزی دیگر، عامل “افسردگی و خودکشی” !و…

آمار هم که می‌دهی: بیشترین انفاق از همین مجالس است؛ سیاهپوشان او دل بخواه جمع‌آور زباله‌های شهرند؛ عزایش، “غصه شیرین” است و موجب نشاط درون و…؛ جلوه ای دیگر برای ستیز می‌یابد. خوب فرمود:”دوست نمی‌دارد ترا جز مومن(تسلیم) و دشمن نمی‌دارد جز منافق”!

مطلب مرتبط: چند کلام اورژانسی در نقد حرف وزیر بهداشت