- بهانه کردن جنگ برای «شوک درمانی اقتصادی» را شنیده اید: آزاد سازی قیمت و…
ولی شاید کمتر به بهانه جنگ برای «دور زدن نهادهای برآمده از رأی مردم» و «شکل دادن حکمرانی محفلی» توجه کنید!
تجاوز بازار آزاد به حقوق عامه، با شوکِ گرانی، مثل «برق گرفتگی» خود را نشان می دهد؛ اما تجاوز به جمهوریت، مثل «گاز گرفتگی» آرام و تدریجی انجام می شود! - «مردم» غیر از نمود توده ای در راهپیمایی ها و تجمعاتِ حمایت و…، در چارچوب قانون اساسی چند جور، اِعمال حاکمیت می کنند:
نهادهای رسمی قانونیِ «برآمده از رأی آنان»، مثل مجلس، دولت، شوراها.
نهادهای مدنی قانونی مثل «تشکل های سیاسی و صنفی» (اصل۲۶ و ۱۰۴)
حضورهای قانونی در تجمعات (اصل ۲۷) یا رفراندم مسائل مهم(اصل۵۹)
مردم، مردم کردن بدون رسمیت شمردن این شعب قانون اساسی، پوشش برای محفلی کردن حکمرانی است! - هم رسانی جریانات ظاهرا متضاد در این حذف و دور زدن :
صاحبان ایده دولت مقتدر برای توسعه (موسوم به بناپارتیسم) :
تشکل های مدنی را سرکوب و نهادهای انتخابی دیگر(مجلس و شوراها) را تعطیل یا بی خاصیت می کنند!
مأیوس ها از رأی مردم:
به جای «انتخابات» و «تشکل آزاد»، نوعاً در پوششِ «حکمرانی مردمی»(البته به شکل توده ای آن) ابداعات جدید می کنند!
«دولت ناکارآمد» یا «هسته های برانداز»، بهانه اصلی اینان است!
مذهبی های ضد جمهوریت:
به اسم ولایت دنبال «شورا و ستاد عالی سازی» و حاکم کردن بر قوای قانونی اند!
شرایط خاص، زمینه رشدشان است!
ویدئو فقط بهانه طرح نگرانی بود
محسن قنبریان ۱۴۰۵/۷/۵