بایگانی برچسب: s

کتابچه میامینُ الرّأی بعثت‌آفرین عاجزُ الرّأی خائضین

گفتارهایی در باب بعثت مردم، تدابیر و امکان‌سازی، خونخواهی، ایران نظم‌آفرین و نظم آمریکایی، امکان ابوسفیانی و نظم محمدی (ص)

 

بازخوانی دوگانه خادمان و قوّام بعثت‌ها

از تدبیر مبارک تا سستی رأی

 

به بیان حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قنبریان

 

این اثر، مجموعه‌ای از سخنرانی‌های استاد محسن قنبریان در ایام دهه دوم محرم ۱۴۰۵، هیئت دانشجویی اصحاب‌الحسین دانشگاه تهران می‌باشد که در قالب پنج فصل در این کتابچه ارائه شده‌‌است.

 

ایستگاه نخست:

واژه‌شناسی تحول؛ از مصداق محسوس تا معنای معقول

ایستگاه دوم:

اثاره و تثاقل؛ استخراج معادن درونی انسان

ایستگاه سوم:

حلقه‌های میانی؛ مجریان و برپادارندگان بعثت عمومی

ایستگاه چهارم:

تدبیر حکیمانه و امکان‌سازی در حکمرانی

ایستگاه پنجم:

بعثت عمودی و فرجام تاریخ؛ از رنج به گشایش

چگونه خیابان تازه بماند؟!  درگیری با هم ما را ذره ای نکند؟!

حجت الاسلام و المسلمین قنبریان

 

وفاق بر سر امکان های غیر آمریکایی!

۴۰طرح ذیل ۸ راهبرد در ساخت امکان سوم مقابل جنگ دائمی یا مذاکره آمریکایی!

 

این ایده اصلی از زمان جنگ، آتش بس تا کنون از زاویه های مختلف طرح شده؛  برخی نمونه ها:

جمهوریتِ واقعی

حجت‌الاسلام محسن قنبریان / استاد معارف اسلامی

سیاست فقط رقابت برای رسیدن به قدرت نیست؛ مشارکت مردم برای ساخت خیر و فضیلت عمومی است.

جمهوریت یعنی مردم خودشان در ساختن ارزش‌های جامعه نقش داشته باشند.

بعثت بانوان

حجت الاسلام و المسلمین قنبریان

بعثت زنان چگونه می تواند نظام حکمرانی را تراز کند؟!

 

مرحله دوم بعثت، تراز کردن نظام حکمرانی در شأن مردم مبعوث است.

نقطه اصلی این مرحله، وجوب دخالت زنان در سیاست است.

رکن سوم الگوی سوم زن، همین است که متاسفانه تقلیل داده می شود.

باید بپرسیم سوده همْدانی زنان ایران کجاست؟!  فقط خیریه نه!

 

برنامه زمانه/ شبکه دو/ ۷مهر۱۴۰۵

کلیپ مرحله اول بعثت

صوت کامل بیانات

سخنرانی/ بعثت زنانه!

صوت مباحث حجت الاسلام و المسلمین قنبریان/ برنامه زمانه / شبکه دو سیما/۷مهر۱۴۰۵

دانلود سخنرانی «بعثت زنانه» | “دانلود از پیوند کمکی“

دو مرحله این بعثت:

  1. بعثت در نظام ( نه بعثت در نهضت)
    فرق دوره نظام با دوره نهضت
    • الگو گیری از زهرای نظام محمدی و زنان تراز دوره نظام
    • مهمترین کار در این مرحله: گسترش ولای عرضی و پیوندهای اجتماعی
    • به میزبانی زن مسلمان و محجبه می شود ارزشهای اسلامی زن را محقق کرد
    • حوزه سیاست، برای مشارکت عمومی در ساخت فضیلت مدنی هم هست با جمهوریت، حجاب را محقق کردیم و الان هم باید!
  2. بعثتِ نظام ( تراز کردن نظام حکمرانی در شأن این مردم)
    فرق بعثت نظام و بعثت در نظام!
    • تکیه گاه اصلی در این مرحله: دخالت زنان در مقدّرات اساسی مملکت!
    • الگوی سوم زن، سه رکن دارد: تعالی معنوی، شئون خانواده، مداخله در مقدّرات اساسی
    • نوعاً شأن سوم تأویل برده می شود!
    • سیره حضرت فاطمه(س) و زنان تراز جامعه نبوی در این مرحله
    • جنگ و پایان بندی و تاب آوری از مقدّرات اساسی
    • خَلق امکان سوم در اینباره و لزوم اتصال آن به میادین!

مدیریت اختلاف؛ انحلال تفرقه

ارائه ای فشرده از حجت الاسلام و الملسمین قنبریان در نشست رسالات مشعر/ شهریور۱۴۰۵

دانلود سخنرانی «مدیریت اختلاف؛ انحلال تفرقه» | “دانلود از پیوند کمکی“

فرق اختلاف و تفرقه؟

 

مواجهه با اختلاف: حل یا مدیریت برای نرسیدن به تفرقه

شرط:  بر طرف کردن اختلاف به وسیله اجتماع!

 

تکنیک های امان از تفرقه:

۱. عدم قطع مخالطه و مراوده / مباحثه تا مباهله!

۲. حکمیت ( شورای حل اختلاف)

  • تجربه علوی و جمهوری اسلامی!

۳. منع برچسب زنی و خشونت زبانی

۴. صندوق رأی و انتخابات!…

 

تفرقه!

  • درمان ندارد! نصیحت، مناظره، شورای حل اختلاف، انتخابات و…  عمیق ترش می کند!
  • حتی فصل الخطاب ها از کار می افتند!

 

تنها چاره:

  • انحلال تفرقه به صورت جدید و متعالی ای از حق!
  • نمونه نبوی و علوی
  • پیشنهاده برای شرایط جاری ایران!

 

پرسش های فرهیختگان جمع شاید سئوالات شما هم باشد!

 

برخی نوشته ها در اینباره:

اختلاف

تفرقه

 

شاید این روزها به این درنگ ها محتاج باشیم به مؤثرین و خردمندان گوش دادنش را پیشنهاد کنید!

جنگ، مَحمِل حکمرانی محفلی!

  1. بهانه کردن جنگ برای «شوک درمانی اقتصادی» را شنیده اید: آزاد سازی قیمت و…
    ولی شاید کمتر به بهانه جنگ برای «دور زدن نهادهای برآمده از رأی مردم» و «شکل دادن حکمرانی محفلی» توجه کنید!
    تجاوز بازار آزاد به حقوق عامه، با شوکِ گرانی، مثل «برق گرفتگی» خود را نشان می دهد؛ اما تجاوز به جمهوریت، مثل «گاز گرفتگی» آرام و تدریجی انجام می شود!
  2. «مردم» غیر از نمود توده ای در راهپیمایی ها و تجمعاتِ حمایت و…، در چارچوب قانون اساسی چند جور، اِعمال حاکمیت می کنند:
    نهادهای رسمی قانونیِ «برآمده از رأی آنان»، مثل مجلس، دولت، شوراها.
    نهادهای مدنی قانونی مثل «تشکل های سیاسی و صنفی» (اصل۲۶ و ۱۰۴)
    حضورهای قانونی در تجمعات (اصل ۲۷) یا رفراندم مسائل مهم(اصل۵۹)
    مردم، مردم کردن بدون رسمیت شمردن این شعب قانون اساسی، پوشش برای محفلی کردن حکمرانی است!
  3. هم رسانی جریانات ظاهرا متضاد در این حذف و دور زدن :
    صاحبان ایده دولت مقتدر برای توسعه (موسوم به بناپارتیسم) :
    تشکل های مدنی را سرکوب و نهادهای انتخابی دیگر(مجلس و شوراها) را تعطیل یا بی خاصیت می کنند!
    مأیوس ها از رأی مردم:
    به جای «انتخابات» و «تشکل آزاد»، نوعاً در پوششِ «حکمرانی مردمی»(البته به شکل توده ای آن) ابداعات جدید می کنند!
    «دولت ناکارآمد» یا «هسته های برانداز»، بهانه اصلی اینان است!
    مذهبی های ضد جمهوریت:
    به اسم ولایت دنبال «شورا و ستاد عالی سازی» و حاکم کردن بر قوای قانونی اند!
    شرایط خاص، زمینه رشدشان است!

ویدئو فقط بهانه طرح نگرانی بود

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۷/۵

سیادتِ مردم، قیادتِ مقاومت!

(سه درس از سید شهید مقاومت)

  1. دشمن کمتر از «نان یا سلاح؟» راضی نمی شود!
    مقاومت، با سلاح، نان را حفظ می کند:
    «به کسی که ما را میان دو گزینه قرار میدهد: یا تو را با سلاح میکشیم یا با گرسنگی»!
    میگویم: سلاح ما در دستانمان باقی خواهد ماند، گرسنه نخواهیم شد و ما تو را خواهیم کشت[۱].»
  2. سلاح، غارت را پس می زد؛ برای نان از مردمِ خود باید «امکان» ساخت؛ امکان غیر آمریکایی:
    « ما به عنوان حــزب الله از لبنانی ها مـی خـواهـیـم کــه در نـبـرد احــیــای بـخـشهـای کــشــاورزی و صنعتی، به سوی یک رنسانس کشاورزی و صنعتی به عنوان شرط لازم برای پایداری، مقابله با گرسنگی و زنده ماندن با عزت، بجنگند. این عنوان کلی است.
    اینجا ما باید به عنوان لبنانی، دولت، مردم، احزاب، نیروها، تعاونیها، بازرگانان و غیره به یکدیگر کمک کنیم. این مردم چگونه می توانند کشت کنند و هزینه تولید را برایشان کاهش دهند؟ و ا گـر آنها کشت و تولید می کنند،چگونه باید به آنها کمک کنیم تا محصول را در بازارهای محلی و خارجی بفروشند؟ همه ما باید در کل این فرآیند همکاری کنیم[۲]».
  3. نسبت هسته مقاوم تر (مثل حزب الله/مثل تجمعات خیابان) با همه مردم کشور:
    «بدون مردم، مـا ماهیانی هستیم کـه می میریم[۳]»!
    باید همه را شریفترین بدانی تا «زبان صدق» شوی و حرکت بیافرینی!

محسن قنبریان ۱۴٠۵/۷/۴

[۱] بیانات درباره آخرین تحولات امنیتی، سیاسی و…  ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰

[۲] بیانات پیرامون تحولات داخلی و منطقه ای  ۰۸ جوالی ۲۰۲۰

[۳] مصاحبه با الجزیره – ۲۳ جولای ۲۰۰۷

نفرت های معطّل!

پس از پُرشدن خیابان ها از اعتراض ملتها، خالی شدن صندلی دولتها در سازمان ملل مقابل نتانیاهو را هم شاهدیم.

اما این سرمایه اجتماعی جهانی، فعلاً پیوست عینی مؤثری ندارد:

 

  1. حکم دادگاه بین المللی لاهه، حتی در حد احضار نتانیاهو ( نه ابطال رژیم جعلی) هم پیگرد نمی یابد؛ چون اداره نظم جهانی از مسیر قدرتهای مسلط می گذرد؛ نه مستمعین صحن سازمان ملل یا حتی نهادهای ذیل آن!
  2. این تنفر جهانی پشتْ دست دادگاه های مردمی مثل دادگاه غزه هم می شود؛ اما مگر آنها بیش از لاهه می توانند اثر عملی کنند؟!
  3. این سرمایه اجتماعی بعید است بیشتر از موارد بالا خرج شود و هزینه جنگ پیش دستانه ای از سوی جبهه مقاومت بشود!
  4. جبهه مقاومت هم به خاطر دخالت مستقیم آمریکا، اولویّتش،«اول آمریکا»است. زوال اسرائیل بالتبع اخراج آمریکا از منطقه شده است:
    ایران ناچار شده با بستن تنگه هرمز از اهرم نفت خلیج فارس استفاده کند. بالتبع مواجهه اصلی، ناخواسته متوجه کشورهای نفتی عرب و مجاورین تنگه هرمز شده و اسرائیل قِسِر مانده است!
    تبعاً آن سرمایه ضد اسرائیلی، جذب این مواجهه نمی شود!
    تازه جریان صهیونی با پروپاگاندای ایران هراسی، سعی در جذب کشورهای متضرر از انسداد هرمز به نفع آمریکا دارد!
    یمن نیز در شرایطی مشابه اولویتش مقابله با سعودی شده است؛ تا نظم منطقه ای مقاومت را جلو برد.
  5. مردم لبنان، سوریه و فلسطین که در مواجهه مستقیم و دائمی با خود رژیم هستند نیز از این سرمایه تنفر جهانی محرومند! چون در این سه کشور دولتهای دست نشانده صدای مردم و مقاومت نیستند!

 

محسن قنبریان ۱۴۰۵/۷/۳

امکان سوم؛ بهتر از جمع، بهتر از تفریق!

دکتر قالیباف اوّل دو رویکرد «تفریقی» در دوَران بین جنگ یا مذاکره با آمریکا را به درستی رد کرد: «نگاهی که از جنگ سخن می گوید اما سازوکاری برای پایان مقتدرانه آن ندارد و جریانی که نسخه تسلیم و پذیرش شروط یک طرفه دشمن را می پیچد هردو دچار خطای محاسباتی اند».

این دو تفریقی اند؛ چون هریک منهای دیگری است!

ایشان رویکرد صحیح را «جمع بین جنگ و مذاکره[با آمریکا]» شمرد!(ویدئو)

اما ظاهراً این رویکرد هم بهتر از آن دو نیست!

«راه حل مُجاز» در دوَران بین دو نامطلوب، نه جمع بین آن دو، بلکه ساخت یک «امکان تازه»(اصطلاحاً مندوحه) است؛ طوری که آن دوَران بشکند و دیگر دوگانه ناگزیری نباشند!

«راه حل ممکن» هم با توجه به تجارب جنگ ۱۲و ۴۰ روزه + مذاکرات و تفاهم نامه، دقیقاً ساخت همان «امکان جدید» است؛ نه دوْر باطل جنگ _مذاکره!

در «امکان سوم» یا امکان غیر آمریکایی:

  • هم «عملیات نظامی محدود و موقت» برای رفع مانع (مثل شکستن محاصره) هست.
  • هم «مذاکره موضعی و در ضرورت» (مثل نمونه های ۴۷ساله با آمریکا)
  • اما نه جنگ، بی پایان است؛ نه گذاشتن همه بارِ تثبیت دستاوردها و گرفتن حق ها در سبد مذاکره با آمریکا!

در امکان غیر آمریکایی:

  • تبدیل انسداد فیزیکی تنگه به اهرمی نهادی (رژیم حقوقی_اقتصادی).
  • دلار زدایی با تأسیس زیر ساخت تسویه غیر آمریکایی.
  • باز آرایی لجستیک ملی و تغییر مبادی زنجیره تأمین به سوی شمال و شرق.
  • معماری امنیت منطقه ای.
  • کامل کردن راهبرد چرخش به شرق.
  • مقاوم سازی اقتصاد داخلی.

جا می گیرد!

محسن قنبریان