حجت الاسلام و المسلمین قنبریان
استاد حوزه و دانشگاه
حجت الاسلام و المسلمین قنبریان
استاد حوزه و دانشگاه
حجت الاسلام و المسلمین قنبریان
۱۰ بهمن۱۴۰۳ در جمع راویان قصه فلسطین
برای تحقق دو مسیر متناظر و هم افزا قابل تصور است:
– تحقق با سازمان های دولتی و حاکمیتی با قانون و ضمانت های خاص
– تحقق با نهادهای مدنی و اجتماعی
این ۱۵ دقیقه قسمتی از پاسخ های حجت الاسلام قنبریان به پرسشهای فعالین مدرسه فلسطین است
– ساخت نهادی و مردم پایه
– چرخش و نظارت محتوای مردمی
اگر از شعار “از رودخانه تا دریا” و “استعمار زدایی” نمیدانید اینجا بخوانید!
منظور: از رود اردن تا مدیترانه، یک کشور فلسطینی با یک دولت از اهالی آن (+آوارگان) منهای اشغالگران است.
۱۹۶۰سازمان آزادیبخش از این شعار برای “استعمار زدایی” و ۱۹۶۹برای یک کشور دموکراتیک واحد برای اعراب و یهودیان، بجای اسرائیل استفاده کرد. اما تجاوزهای اسرائیل و حمایت قدرتهای جهانی به پیمان اسلو و کوتاه آمدن از این شعار انجامید!
این شعار را فقط جمهوری اسلامی و مقاومت(حزب الله و…) نگه داشت. رهبر انقلاب راه حل فلسطین(بخوانید) رافقط چنین رفراندومی برای یک کشور و یک دولت فلسطینی خواند؛ بعدا فلسطینی ها تصمیم بگیرند با مهاجران یهودی چه کنند؟
این ایده را ج.ا در اسناد بین المللی هم ثبت کرد.
اما آرزو جلوه می کرد و فضای جهانی چیز دیگر بود!
حماس در منشور سال۲۰۱۷ خود دوباره احیایش کرد!
مقاومت مسلحانه از قسام تا حماس برای تحقق این شعار(در مقابل ایده دو دولتی اروپایی ها) موجب شد اسرائیل از شعار “نیل تا فرات” تنزل و همین “بحر تا نهر” را بگوید اما برای اسرائیل! (مانیفست انتخاباتی حزب لیکود۱۹۷۷)
با کمال ناباوری پس از طوفان الاقصی و جنایات اسرائیل این شعار در خیابان های اروپا و آمریکا برای فلسطین بانگ زده شد!(بخوانید) حتی معاون نخست وزیر اسپانیا از آن گفت!
در مقابل آمریکا، انگلیس، آلمان و… این شعار را یهود ستیزانه و خشونت آمیز خوانده برایش جرم انگاری کردند!
در ویدئو می بینید استاد اسرائیلی همان شعار اصیل را می گوید!
محسن قنبریان
(جستاری در نسبت مقاومت با معنویت)
حجت الاسلام قنبریان؛ ۲۵دی ۱۴۰۳؛ مراسم اعتکاف دانشگاه علم و صنعت
چرا برخی در مقابل یک نظم سلطه گر بیرونی مقاومت نمی کنند؟! از جهانی سازی آمریکایی تا تجاوزهای صهیونی تا خودکامگی های داخلی و…!
اصل مشکل را فیلسوفان و جامعه شناسانی درک کرده اند:
|
|
* اگر مفید دیدید گوش دادنش را به دیگران توصیه کنید!
حجتالاسلاموالمسلمین
قنبریان پاسخ میدهد…
پنجمین سالگرد شهادت سردار سلیمانی/ هیئات دانشجویی دانشگاه های تهران /۱۱دی۱۴۰۳/ دانشگاه امیرکبیر
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین قنبریان
قانون اقدام متقابل علیه آمریکا، از ۸ماه قبل از شهادت سردار تاکنون باید ۱۷گزارش داده باشد!!!
وظیفه ۶ ما…
تقلیل گرایی به فقط مطالبه وعده صادق، مثل تقلیل حجاب به نیروی انتظامی و تقلیل حکمرانی مجازی به فیلترینگ است!
![]() |
![]() |
۱۷دی۵۶ وقتی مقاله روزنامه اطلاعات در سالگرد کشف حجاب، روحانیت را کنار کمونیستها، مخالف توسعه ایران قرار داد و به امام خمینی توهین کرد، خیزشی از سر غیرت دینی نسبت به مرجعیت رخ داد که سلسله جنبانِ تکانه های بعد شد و به ۲۲بهمن رسید!
در سال جاری در کنار حوادث جانکاه غزه و لبنان، ترور سران مقاومت از جمله سید حسن نصرالله، اسرائیل رسما دو تن از مراجع شیعه (آیت الله خامنه ای و سیستانی) را تهدید به ترور کرد؛ اما اتفاقی از جنس ۱۹دی۵۶ رقم نخورد؛ نه در حوزه، نه در قم، نه بالتبع در کشور!
شاید عده ای به افول جایگاه روحانیت و مانند آن ربطش دهند!
اما اقلا در مقیاسِ مقابله با اسرائیل و در درون خود حوزه چنین تحلیلی بیشتر خلاف واقع است!
پس کمبود کجاست؟!
“نداشتن پیوست اجتماعی مقاومت”!
همانطور که دیگر واقعه گوهرشاد تکرار نمی شود و متشرعان، مقابله با کشف حجاب را “فقط” از حاکمیت طلب می کنند؛ ۱۹ دی هم در آن خاستگاه، “تجدید” نمی شود و فقط سالگرد همان۵۶، “یادبود” می شود!
با بزرگان حوزه هم که حرف بزنی این حرف ها را می شنوی: “رهبری هرچه صلاح بداند!” “درباره نوع و اندازه مواجهه با اسرائیل، نظام حکمرانی تصمیم می گیرد!”…
لذا به بیانیه یا حداکثر مطالبه وعده صادق پس از نماز جمعه بسنده می شود!
هیچ یک از اینها “جنبش اجتماعی” ۱۹دی۵۶ نیست، “مراسم” و “کلیشه” است!
تا مقاومت، “پیوست اجتماعی” و “عرصه خلّاق” نیابد؛ تا “نهاد اجتماعی” در کنار “سازمان حکومتی” جای درست خود -غیر از تکبیرگویی- نیابد؛ مثل آن ۱۹دی تولید نمی شود!
محسن قنبریان
فوریترها:
محسن قنبریان
مقاومتِ اجتماعی یعنی در مقیاس فرد فرد، مقاومت؛ لذا هر نفر، منحصر به فرد است و ماجرای خود را دارد.
همه مثل هم، کمپین و تک سایز نیست؛ هیچ کس سیاهی لشکر و بی قصه نیست.
پیرمرد، “طور” خود و بچه و نوه، “جور” خود و زن و دختر “نحوه” خود را دارند؛ حتی دوتایش مثل هم نیست؛ به اندازه آدمهایش قصه دارد.
لذا پر روایت است؛ اینقدر که امپراطوری های رسانه ای نمی توانند همه اش را سانسور کنند!
شعار زده و کلیشه ای یا برساختی نیست، هرکس در موقف مقاومت، اقدام خاص آن موقعیت را می کند؛ گاه شُکر گاه شکایت، گاه رَجَز گاه زَجر و…
از اینرو واقعا زیبا و غیر تصنعی است؛ مثل یک بوستان با عطر و رنگهای متعدد و فراوان!
پهنایش همه جامعه است، نه صنف و جناح و طیفی خاص؛ حجاب، انتخاب موقف مقاومت شده، اما مثل “عهد تمیمی” هم بینشان پیدا میشود، باز در قامت مقاومت مقابل اسرائیل نه هنجار شکن علیه جامعه!
قصه این پیرمرد و دخترکش هم زیبا بود…
محسن قنبریان