به کسانی که به خاطر برخی کاستی ها، تحت تاثیر دشمنان، از جمهوری اسلامی و خامنه ایِ عزیز کدورت گرفتند، بگویید:
خامنه ای خودِ جمهوری اسلامی بود!
زندگی ساده و درویشی اش، به جای اشرافیتِ کسانی که دل زده تان کردند!
کشته شدن عزیزانش در کنار او، کفاره ی آقازاده بازی و داماد بازی و خارج نشینیِ آنها که رنجاندند!
خون پاکش، نشانِ «صدق عهدش» با خدا نشد؟!
«مردمی» و «الهی» ماندنِ چه کسی بیشتر از او نشان می داد: نظام ما هنوز، «جمهوری اسلامی» است؟!
زیِّ چه کسی بیشتر از او نشان می داد: ذاتِ «جمهوری اسلامی» آلوده خائنان و دنیاطلبان نشده است؟!
شهید خامنه ای:
«خلاصه جمهوری ما دو کلمه است: خدا و مردم»!
عزیزان این دو تمام نمی شود!
این شهادت، سند حقانیتِ جمهوری اسلامی ایران شد؛ تلاش کنیم وجه آشتیِ قهر کرده ها هم بشود!
«اتحاد» و «حضور در صحنه»، امروز فریضه است.
شهادت، تولد است؛ دوباره فجر ۵۷!
محسن قنبریان ۱۰اسفند ۱۴۰۴