بایگانی برچسب: s

چرا اسرائیل قِسِر در می رود؟!

به حسب برخی آمارها ۸۷٪ شلیک های ایران در جنگ ۴۰روزه به پایگاه های آمریکا در کشورهای عربی بوده و فقط ۱۳٪ به اسرائیل بوده است!

این توجیه موجهی است که: این شلیک ها نه به کشورهای اسلامی بلکه به پایگاه های آمریکا بوده است.

برای زدن اسرائیل هم ضربه به این پایگاه ها به عنوان رینگ های پدافندی لازم بوده است.

اما در تهدید زیرساختها توسط ترامپ چرا باز پاسخِ تهدید، زیرساختهای کشورهای منطقه باشد؛ نه زیر ساخت های صهیونی؟!

گرچه هیچ دفاعی از کشورهای عربی منطقه باقی نمانده است؛ اما به هر تقدیر در این معادلات _به خصوص در جنگ زیر ساختی_ این سرمایه های مسلمانان است که در دو طرف آسیب می بیند و این اسرائیل است که قِسِر در می رود!

ویرانی دو طرف ( ایران و کشورهای عربی) کمک به طرح سیادت او در این منطقه است!

ترامپ معادله زدن پل و نیروگاه در مقابل اصابت به کشتی ها را در پیام دیگری ارتقا داد و مسئولیت اقدامات حوثی ها در باب المندب را هم گردن ایران انداخت!

چرا زیر ساختهای اسرائیل شریک ضربات به پایگاه های نظامی آمریکا و مقابله به مثل جنگ زیر ساختی نباشد؟!

زور لابی صهیونیستی برای کشیدن لجام ترامپ در جنگ بیشتر است یا کشورهای زیرْ زور عربی؟!

به خصوص که این رعایت، بازدارنده اسرائیل در عدم شراکت با آمریکا در حمله به ایران نخواهد بود!

البته شاید در پیام سردار موسوی، تهدید شامل اسرائیل به عنوان متحد اصلی آمریکا هم باشد؛ که اصرار ما به اولویت آن خواهد بود!

محسن قنبریان ۱۴٠۵/۵/۲

مرتبط: جنگ زیرساختها

مجموعه ویدئو از سلسله بحث «حسینی ها می خواهند زیر میز بزنند!»

مجموعه ویدئو از سلسله بحث «حسینی ها می خواهند زیر میز بزنند!»

از سخنرانی های دهه اول محرم حجت الاسلام و المسلمین قنبریان

قسمت اول  |   هیأت جوانان امام عشق (ع) / بندرگناوه

با سپاس از جوانان عزیز بندر گناوه، برای قضاوت کامل درباره مباحث  دهه اول محرم،  فایل های صوتی آن در این کانال موجود است!

 

قسمت دوم  |   هیأت جوانان امام عشق (ع) / بندرگناوه

قسمت سوم  |   هیأت جوانان امام عشق (ع) / بندرگناوه

همه برگشتند اما…

چرا باز از تــو نیامد خبری؟

تفحص ۶۲ قطعهٔ دیگر از پیکر شهدای مدرسهٔ میناب انجام و به خاک سپرده شد؛ ماکان اما هنوز مفقود‌الاثر است.

دعوت کنندگان به صلح هم می توانند خون خواه باشند!

خون‌خواهی یک وظیفه ملی و تکثیرپذیر است.

فرقی نمی‌کند فرد انقلابی باشد یا منتقد؛ هر ایرانی با هر گرایشی که دل در گرو وطن دارد، می‌تواند در این مسیر همراه شود.

برای شنیدن سخنرانی کامل روی اینجا ضربه بزنید‌‌

۲۳ تیر ۱۴۰۵

حجت الاسلام قنبریان

خیابان پیروزی، چهارراه نبرد

خون خواهی رهبرشهید، خیرخواهیِ ایران است!

‌خون خواهی رهبر شهید، یعنی رسیدن در این منطقه به نظمی که ملت ایران بتواند حق مسلم خودش را بگیرد؛

یه چیز شخصی و نفع خانوادگی نیست…!

‌‌

۲۳ تیر ۱۴۰۵

حجت الاسلام قنبریان

خیابان پیروزی، چهارراه نبرد

صلح شرافتمندانه،«ساختنی» است نه «دادنی»!

صلح شرافتمندانه فقط پایان بندی «جنگ شرافتمندانه» نیست؛ حتی «در تجاوز بی شرمانه» هم «امکان» دارد!

«با بی شرفترین ها» هم «امکان» دارد!

خوب است؟!

 

اما صلح چگونه «شریف» یا «بی شرف» می شود؟!

فرهنگ و ادبیات پارسی، اوّلی را با فعل «کردن» صرف می کند و دوّمی را با فعل «دادن»!

 

«صلح کردن»، «امکانْ ساختن» است…

ولی وقتی «همه امکانها را واگذاری» و «چاره ای نگذاری»، می گویند:«تن به صلح داد»! همان صلح غیر شرافتمندانه، بی شرفی و ذلت پذیری!

 

«منطق بده بره» در عرف ایران معاصر همان «واگذاریِ امکانها» و «بی چاره شدن» هاست!

از حق غنی سازی تا تنگه هرمز و موشکی و…،«امکانهای ایرانی» و «چاره های ملّی» است که دادنش، تن به صلح دادن و «تثبیت تجاوز» می آورد!

 

اما «امکانْ ساختن» برای صلح شرافتمندانه:

یعنی آن «حقوق مسلّم» را با «امکانهای غیر آمریکایی» نگهداشتن و به تبع «جنگ را بی اثر کردن» و صلح را بر دشمن تحمیل کردن!

 

همه حقوق مسلّم را «در سبد آمریکا پذیرفتن» و «تنها راه را مذاکره با او شمردن»؛ امکان آمریکایی است که نتیجه ای جز «جنگ بی شرمانه» یا «سازش بی شرفانه» ندارد!

 

«امکانهای غیر آمریکایی» مثل:

  • «تلاش دیپلماتیک» بعد از «تسلط نظامی» برای توافق با مشتریان و فروشندگان اصلی تجارت خلیج فارس بر سر حاکمیت ایران بر تنگه هرمز.
  • طراحی همکاری با «همسایگان زمینی» برای کریدورهای «تامین کالاهای اساسی» و حتی «صادرات نفت».
  • استفاده از خیزش بی نظیر مردم در تحقق سند اقتصاد مقاومتی و بالتبع «خنثی سازی» تحریم و محاصره.
  • و…

 

محسن قنبریان

دورهٔ «بانوی عاشورایی»

صوت کامل جلسهٔ اول دورهٔ «بانوی عاشورایی»
نقش زنان در مقدرات اساسی جامعه

استاد قنبریان

محرم فقط یادآوری یک واقعهٔ تاریخی نیست؛ فرصتی است برای خواندن مسئله‌های امروز در آینهٔ عاشورا.

جلسهٔ اول دورهٔ «بانوی عاشورایی» به نسبت محرم با مسئلهٔ جنگ می‌پردازد؛ اینکه عاشورا چگونه می‌تواند الگوی روایت فتح، پایان‌بندی عزتمندانه، تاب‌آوری اجتماعی و امید به آینده باشد.

دانلود جلسه نخست سخنرانی «دورهٔ «بانوی عاشورایی» | “دانلود از پیوند کمکی

محور کلیدی جلسه:
خواندن مسئلهٔ جنگ و نقش زنان در آینهٔ عاشورا

در این جلسه توضیح داده می‌شود که وقتی جنگ وارد شهر و خانه می‌شود، نقش زنان در مقاومت، مراسم‌داری، تاب‌آوری اجتماعی و روایت فتح جدی‌تر می‌شود.

استاد قنبریان در این جلسه نشان می‌دهد چگونه می‌توان سهم زنانهٔ عاشورا را از دل میدان امروز استخراج کرد و آن را به زبان تبلیغی روایت کرد.

تعریف زبان انقلابی و زبان دیپلماتیک از بیان شهید بهشتی(ره)

حجت‌الاسلام‌والمسلمین محسن قنبریان:

زبان انقلابی یکی از دارایی‌های نظام است و مسئول ما نباید این زبان را خاموش کند. کسی که زبان دیپلماتیک نمی‌فهمد باید با او با زبان انقلاب حرف زد.

نمی‌شود در مقابل ترورها و تهدیدها صرفا با زبان دیپلماتیک حرف زد. دیپلمات ما اگر در مدار شهید بهشتی حرکت کند، باید از حضور مردم در خیابان و پلاکاردهای تند علیه ترامپ، بهترین امکان و ظرفیت را برای زبان دیپلماتیک بسازد اما اگر انقلابی نباشد آن را تهدید می‌بیند.

یکی از ارکان اصلی اتمام چرخه جنگ، آتش بس، مذاکره و دوباره جنگ، پیگیری مسئله قصاص و خونخواهی است.

مسئولان مذاکره کننده؛ شعار خون خواهی مردم را فرصت بدانید نه تهدید!

بخشی از سخنان حجت الاسلام قنبریان در هیأت «اصحاب الحسین (ع)» دانشگاه تهران درباره مطالبه عمومی خونخواهی رهبر شهید و ضرورت بهره گیری از این مطالبه در مسیر تصمیم گیری‌های سیاسی

جمعه ١٢ تیر ١۴٠۵

چگونه خون‌خواهی را مطالبه ملی کنیم؟

حجت‌الاسلام والمسلمین قنبریان، مدرس حوزه و دانشگاه، فریاد خون‌خواهی

ما باید در دو سطح مطالبه سازی کنیم. مطالبه خون‌خواهی باید به تمام مردم ایران تسری پیدا کند تا هم هسته داغ حزب‌اللهی همراهی کند هم عموم مردم. برای حز‌ب‌اللهی های مبعوث در خیابان، ما باید نسخه قصاص قاتلین را پیگیری کنیم که هم مطالبه مردمی است هم حکم شرعی اما برای عموم مردم ما نیاز به طراحی و برنامه‌ریزی داریم.

مقایسه دیاسپورای ایرانی و فلسطینی مایه شرمندگی ماست، فلسطینی های مخالف حماس هم زبان مظلومیت غزه شدند اما بعضی از ایرانیان زمان حمله به دشمن رقصیدند و عمو فلان و عمو فلان گفتند اما تمام فارسی‌زبانان اینگونه نیستند و می‌توان با طرح و ایده آنها را پای کار خون‌خواهی آورد.